Omstreden normalisering - pagina 210

aan de schaduwadministraties. Boycotters mogen ook niet meer tot

tentamens worden toegelaten. SRVU en faculteitsgroepen kwalifice-

ren deze maatregelen als ondemocratisch. Talrijke bezettingen wor-

den gehouden om de uitvoering van raadsbesluiten af te dwingen, de

schaduwadministratie in stand te houden en controleurs uit de facul-

teiten te houden. Tevergeefs. Door al deze VU-specifieke maatregelen

gaat het op enig moment amper nog om de collegegeldmaatregel zelf,

maar om het bestrijden van beslissingen van het VU-bestuur inzake

registratie van boycotters, navordering en het recht op het doen van

examens. En nog weer wat later gaat het zelfs daar niet meer over, maar

uitsluitend nog over de vraag of de studentenbeweging wel of niet ge-

bruik mag maken van bezettingen als actiemiddel.

Met enig gevoel voor understatement kan worden vastgesteld dat de

duizendgulden-maatregel de studentenbeweging weer tot leven heeft

gebracht, en dat het onnodig lang vasthouden aan de boycotstrategie

haar ook weer heeft teruggeworpen. Er zijn belangrijke fouten ge-

maakt, aldus SRVU-voorzitter Saris.'^ Grote groepen studenten be-

grepen niet meer waarover het ging, de relaties met bestuurders en

stafleden raakten ernstig bekoeld, maatschappelijk viel alle steun even

snel weg als die was opgekomen en thema's als herstructurering, her-

programmering, studentenvoorzieningen en democratisering kregen

niet de aandacht die ze verdienden. Het lijkt erop dat politiek-expres-

sivisme de overhand heeft gekregen: het actievoeren als belangrijkste

rechtvaardiging van het optreden. Tot een kritische doordenking er-

van komt het niet meer, zo blijkt uit selffulfilling prophecy's waarin de

historische noodzakelijkheid en zelfs wetmatigheid worden bena-

drukt, zoals in een verhaal van SRVU-voorzitter Frans Berkers uit

1974. De studentenbeweging is naar zijn inzicht

gedwongen het afbraakbeleid van Biesheuvel aan te vallen met

als meest concrete aangrijpingspunt de 1000 guldenwet. (...).

We hebben niet de consequentie voorzien dat wij gedwongen

zouden worden om al onze krachten aan die strijd te geven en

daardoor niet in staat zouden zijn om onze organisatie ook op

de andere actiethema's te ontplooien. (...) De grootste fout die

we kunnen maken is het trekken van de volgende strategische

conclusie: gelukkig, de 1000 gulden strijd is eindelijk afgelopen,

nu kunnen wij overgaan tot de werkelijke zaken, de strijd tegen

de herstructurering.55

208

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen