Omstreden normalisering - pagina 309

commissies uiten terechte zorg over kwaliteit, relevantie en Bildung-

kracht van het hoger onderwijs en onderzoek. Een (romantisch) ver-

langen naar toen is wellicht begrijpelijk, maar past niet erg bij de

maatschappelijke contexten die ingrijpend zijn veranderd. Het aantal

studenten is fors blijven stijgen. Hun aanspraken (leerrechten) zijn

vergaand ingesnoerd. Het institutionele landschap is met de emanci-

patie van het hbo (en het mbo) ingrijpend vernieuwd. De student als

een duidelijk te onderscheiden sociale categorie is vrijwel verdwenen

en is in vergaande mate opgegaan in de meer diffuse sociale categorie

'studerende jongere'. Studenten lijken toenemend op 'de niet-stude-

renden van toen'.*' Toch zijn er nog altijd betekenisvolle leefomgevin-

gen die verbonden zijn met het student-zijn. Corporale studentenver-

enigingen bloeien en groeien zelfs weer. Ook faculteitsgroepen en

studieverenigingen hebben hun bestaansrecht gehouden. Ze vervul-

len vooral een sociale functie met wat 'studierandjes', zoals studierei-

zen, lezingen, congressen en korting op boeken). VU-faculteitsgroe-

pen als VSPVU, MFVU en Merlijn bestaan nog altijd; Mundus en

Hilaritas niet meer.

De SRVU, verbonden met de LSVb, bestaat nog altijd, maar is niet

meer de grootste, dat is de VUSO. De LSVb houdt het inmiddels al

veel langer vol dan haar voorgangers LOG en SVB. Op de meeste

speelvelden zijn de studentenorganisaties echter slechts in bescheiden

mate actief Een enkele keer wordt er gedemonstreerd. Zelfs hooglera-

ren hebben het demonstratiewapen ontdekt: januari 2011 wordt er op

een bijzondere wijze gedemonstreerd in Den Haag. In een stoet van

treurnis protesteerden zo'n duizend hoogleraren met de rectoren van

alle universiteiten aan kop tegen het beleid van staatssecretaris Halbe

Zijlstra. Spandoeken ontbraken en er werden geen leuzen geroepen.

De SRVU gaf de demonstrerende VU-hoogleraren een spandoek mee

met de tekst: 'We zijn het nog niet verleerd.'*'''

De tijden zijn veranderd, maar ook weer niet. Hilde de Ridder-Sy-

moens, VU-hoogleraar Middeleeuwse geschiedenis, schreefbegin van de

nieuwe eeuw in haar afscheidsrede dat het hoger onderwijs in Europa

nog steeds geen evenwicht heeft gevonden tussen de oude waarden van

de elitaire Humboldtiaanse universiteit en de eisen die aan een massa-

universiteit, bevolkt door studenten met de meest diverse achtergron-

den, gesteld worden. Zolang we in Europa de discussie tussen oud (lees

elite-universiteit) en nieuw (lees massa-universiteit) niet willen of dur-

ven voeren en tegelijkertijd blijven vasthouden aan oude en nieuwe idea-

len, komt er geen oplossing voor de malaise die misschien niet bij de aca-

307

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen