Omstreden normalisering - pagina 97
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
hierop niet te wachten. De criminoloog Herman Bianchi, op jonge
leeftijd al hoogleraar aan de VU, vindt de toename van bestuur- en be-
leidzaken voor hoogleraren een ongewenste ontwikkeling. Hooglera-
ren zijn hiervoor niet opgeleid en ze hebben er weinig emotionele be-
trokkenheid bij. Bovendien gaat de tijd die dit alles vergt ten koste van
het onderwijs. Ook wijst hij op het mogelijke verwijt van studenten
dat de hoogleraar te veel boven de studenten komt te staan. De hoog-
leraar krijgt binnen het proces (te) veel macht en dit bemoeilijkt vol-
gens hem de identificatie van de student met zijn hoogleraar."^
Posthumus heeft wel oog voor dergelijke bezwaren en noemt mede
daarom verbetering van de collegiale besluitvorming een der eerste
voorwaarden om de universiteiten beter te laten fianctioneren."^
Kees Posthumus
Regeringscommissaris Kees Posthumus was een markante man. Zo
was iiij direct na de oorlog fel gekant tegen de politionele acties. Als re-
geringscommissaris schrok hij er niet voor terug fors stelling te nemen,
in het belang van, zoals hij dat zag, een betere toekomst van ons hoger
onderwijs. Minister Veringa vond Posthumus in zijn maatschappelijk
denken'eerder revolutionair dan behoudend'.^ ^'^ Intrigerend blijvende
beroemd geworden woorden die hij als rector magnificus van deTech-
nische Hogeschool Eindhoven tijdens de opening van het academisch
jaar in 1968 uitsprak:'Wie slaagt in zijn pogingen een universiteit te be-
stu ren, zal spoedig ervaren dat hij geen universiteit meer heeft'."^
Posthumus vond dat de bestuursvorm van de universiteit zou moe-
ten worden afgeleid uit universitaire doelstellingen en functies. Zijn
tegenstrevers van de KrU vonden dat ook, maar kwamen tot een heel
andere vormgeving, die van projectonderwijs en radenuniversiteit. De
kritiek die Posthumus in de loop der jaren kreeg op zijn voorstellen
werd vaak voorafgegaan door een citaat dat van hemzelf afkomstig is:
'Universitair onderzoek en universitair onderwijs zijn schering en in-
slag van hetzelfde weefsel. Hun draden kunnen worden onderschei-
den, zij kunnen niet worden gescheiden zonder vernietiging van de
structuur.'"^
Departementsambtenaar en jurist Arriëns noemde de voorstellen
van Posthumus 'een vernieuwing van waarlijk revolutionaire allure'.
Maar, zo gaat hij verder, refererend aan de ideeën van de KrU:'Werke-
lijk revolutionair is echter het daartegenover opkomende hervor-
mingsstreven van het projectonderwijs.'"^ Posthumus zelf was het
daarmee ongetwijfeld eens. Tijdens een gesprek met de Haagse Post
95
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 97](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's