Omstreden normalisering - pagina 88
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
politieke belangenbehartiging, 1968): 'Je zakte bijkans door de vloer van
die Eend.'74 In Nijmegen ontmoeten de VU-studenten voor het eerst
de ideologen van de KrU: Boekraad, Van Nieuwstadt, Sips en ook Jo-
han Holterman, de eerste directeur van de socialistische drukkerij
SSN, verantwoordelijk voor het verschijnen van vele kritische publi-
caties.''' Jan Siersma is wel wat onder de indruk van het hoge intellec-
tuele niveau in het katholieke Nijmegen; daar kan de gereformeerde
VU niet aan tippen, vindt hij.^'' Tegelijkertijd valt het sociologiestu-
dente Elli Izeboud op dat ook deze radicale mannen ijdeltuiten zijn.''''
Binnen en buiten SVB-verband worden ook aan de VU-faculteiten,
gemotiveerd door de ideeën van de KrU, maatschappijkritische studie-
en projectgroepen opgericht. Geïnspireerd door VU-studenten als JeUe
Visser, Hans Nugteren en Pim Fortuyn''^ worden sommige hooglera-
ren geraakt door de ideeën van de KrU. Bijvoorbeeld hoogleraar Be-
stuurskunde Henk Brasz. Hij is een van de weinige hoogleraren die de
betekenis en de impact van de revolte probeert te doorgronden. Hij wil
hun goeroe Jürgen Habermas daarom persoonlijk spreken. Dat ge-
sprek heeft dan ook plaatsgevonden, in de studeerkamer van Haber-
mas.-'s Brasz houdt er enige tijd de bijnaam Haberbrasz aan over. Jan
Siersma, in die jaren SVB-activist en vanaf begin jaren zeventig werk-
zaam in de vakgroep Bestuurskunde, typeert Brasz als een eigenzinnige
man met een open belangstelling voor de nieuwe tijd.* Brasz laat VU-
bestuurders weten dat het goed is dat er veel gaat veranderen.*' Stafle-
den en studenten, met Brasz als een van de initiatiefnemers en de latere
bestuursvoorzitter Wim Noomen als student-assistent, organiseren
aan de sociale faculteit in 1969 het seminar Doelstellingen. Ze schrijven
hiervoor stukken over de relatie tussen wetenschap en samenleving.
Een van de conclusies is dat het anders moet; iedereen moet kennisne-
men van nieuwe stromingen, zoals bijvoorbeeld de Franfurter Schule.
Brasz begrijpt evenwel niet dat:
Onze eigen studentencontestatie zo vaak, althans zo besefik het
in mijn praxis als voorzitter van de subfaculteit, nalaat blijk te
geven van het bewustzijn, dat onze subfaculteit een grote orga-
nisatie is en onmogelijk kan functioneren zonder een minimum
aan gedragsregels, organisatie en administratie. (..) Bij Adorno
en Horkheimer heb ik een onbeperkte vrijheidsopvatting niet
aangetroffen, trouwens ook niet bij Habermas die zich uitdruk-
kelijk houdt aan de universitaire normen van wetenschap en or-
ganisatie.*^
86
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's