Grensgebied - pagina 32

het vertrouwde gereformeerde volksdeel, was al eerder moeizaam verlopen.

Het probleem deed zich het eerst voor in de jaren vijftig, toen de faculteit

Geneeskunde ontstond, waarmee de vu tot een volwaardige universiteit uit-

groeide. Daar vielen de eerste aarzelende pleidooien te beluisteren om soepe-

ler om te gaan met de grondslag. Voor het overige was men er echter redelijk

in geslaagd om de beide genoemde criteria met succes te combineren. Een

kleine universiteit kon voldoende personen vinden die zowel gekwalificeerd

waren voor hun functie als de grondslag wilden onderschrijven. Dat veran-

derde echter door de schaalvergroting die de universiteiten in de jaren zestig

doormaakten. Die vroeg om een sterke uitbreiding van personeel waardoor

het steeds lastiger bleek om gekwalificeerde medewerkers te vinden van wie

tevens het andere werd gevraagd. De vu kon haar rekruteringsveld niet meer

beperken en diende zich dus noodgedwongen te richten op een ruimer reser-

voir aan kandidaten. Op den duur had dit gevolgen voor de samenstelling van

het personeel.

De instemming met de grondslag gold wel voor het personeel, maar de

studenten waren ervan vrijgesteld. De nieuwe structuur op grond van de

Wet Universitaire Bestuurshervorming (1971) had echter ook voor hen in

dit opzicht gevolgen, omdat ze deel gingen uitmaken van bestuursorganen.

Daarmee werd de toepassing van de doelstelling (die inmiddels de grondslag

had vervangen) op hun geleding relevant. De doelstelling bleek, zo vonden

studenten, een bruikbaar instrument te zijn in handen van een machtselite,

een middel tot uitsluiting uit functies die langs democratische weg werden

vervuld. Dat gaf een extra dimensie aan de strijd van de studenten, die aan

andere universiteiten ontbrak (Van den Berg e.a., 1989).

Ik heb er al op gezinspeeld: de WUB introduceerde een nieuwe universitaire

bestuursvorm. Het studentenprotest resulteerde in 1971 in een nieuwe wet-

geving, waarin sommige democratische eisen van de studenten hun plaats

kregen. Dat was althans de bedoeling van de wet, die stoelde op twee hoofd-

gedachten (Jaarverslag Vereniging, 1971). Een van de twee beginselen was

dat de dagelijkse leidingvan de instelling berustte bij een centraal orgaan, het

College van Bestuur. Het College van Curatoren verviel en de oude Senaat

werd vervangen door een College van Decanen met minder bevoegdheden.

Maar de WUB berustte op nog een ander beginsel, waarop de studenteneisen

hun stempel hadden gedrukt: de opbouw van het bestuur vanuit de basis.

Die kwam tot uitdrukking op faculteitsniveau: nieuwe bestuurlijke en advi-

serende eenheden zoals de faculteitsraad, de vakgroep en de commissies op

diverse gebieden (onderwijs, onderzoek). De vakgroep verving de leerstoel,

de faculteitsraad werd door verkiezing samengesteld uit de drie geledingen

-30-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen