Grensgebied - pagina 45

werd daarom op zichzelf een zekere werfkracht verwacht. Die was beschei-

den. Bezoekers kregen via een folder wel informatie over wat de Vereniging

beoogde, maar werden niet ter plekke aangespoord om lid te worden; het

gebodene diende daartoe aanleiding te zijn. Een grote en ook gemengde op-

komst strookte zeker met de groeiambities van de Vereniging, maar directe

oproepen golden als te opdringerig. Daar kwam nog iets belangrijks bij. Aan

het lidmaatschap werd lang de voorwaarde gesteld van ondertekening van

de grondslag van de Vereniging. In zijn doelstelling om een breed publiek

te bereiken, slaagde vuSA aanvankelijk maar matig. De kerndoelgroep van

verenigingsleden was lang in de meerderheid onder de bezoekers. Een niet

onbelangrijke reden lag in de beeldvorming van VUSA. Men identificeerde die

vóór alles met de Vereniging en de VU, en het imago daarvan was niet gunstig.

Het Bestuur van de Vereniging zag dit met lede ogen aan.

Wat ook niet hielp was dat bijeenkomsten vooral in het begin een eigen

karakter hadden en een bijzonder ritueel, zoals de opening van de avond met

gebed, of met lezing van een Bijbelgedeelte door de voorzitter van het regi-

onale verband. Dat bevreemdde bezoekers die alleen maar waren afgekomen

op de spreker of het onderwerp (en daarvoor hadden betaald). Die besloten

sfeer botste met de openbare toegankelijkheid van de bijeenkomsten en zorg-

den soms voor gêne of erger. Dat kwam in de evaluaties na afloop naar voren.

Veel besturen hechtten juist wel aan de eigen entourage, toonden begrip maar

meenden dat de anderen zich maar moesten aanpassen - dat was nu ónze vu.

Een conflict lag op de loer en wat te van denken van de neiging om de vol-

gende keer weg te blijven? De VUSA-commissie drong aan op tact en wijsheid

in de omgang met de eigen identiteit en een aantal compromissen zorgden na

verloop van tijd dat de kou uit de lucht was.

Dit conflict stond mijns inziens niet op zichzelf Het was een deel van

het probleem waarmee de Vereniging lang worstelde en waarvan verschil-

lende voorbeelden zijn: hoe traditie en vernieuwing, verleden en toekomst,

imago en ambitie, met elkaar te verenigen en in harmonie te brengen? Ook

de voorwaarde voor het lidmaatschap raakte aan die vragen. Het was immers

niet goed in te zien, hoe deelnemers hun oprechte belangstelling voor vuSA

als vanzelf zouden omzetten in een lidmaatschap, zolang ondertekening als

voorwaarde gold.

De verhouding tussen traditie en vernieuwing kwam ook in een andere

kwestie naar voren, die in zekere zin het eigen succes betrof Naarmate het

publiek meer gemengd werd, moest ook het aanbod veranderen. Aanvanke-

lijk was VUSA vooral bedoeld als educatie voor de leden. Het niveau werd

aangepast aan hun opleidingsgraad, die als bescheiden werd gezien; docenten

kregen van vuSA het verzoek om hiermee rekening te houden. Daaraan is

-43-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen