Grensgebied - pagina 46

lang vastgehouden, totdat in de jaren negentig een aanpassing nodig bleek.

Groepen van verschillend niveau en karakter waren ontstaan en VUSA

stond in de keuze van onderwerpen, het aanbod en de presentatie, voor de

vraag waar de toekomst van de organisatie lag. Moesten de activiteiten zich

voortaan richten op de beter opgeleide deelnemers of op degenen voor wie

ze oorspronkelijk bedoeld waren? Misschien was dit geen dilemma en was

een combinatie mogelijk. Maar dan kwam de vraag op hoe te voldoen aan de

nieuwe eisen, zonder de achterban van zich te vervreemden.

Het ging om een brede doelgroep. Maar dat gold niet voor alle bijeenkom-

sten, sommige daarvan waren op een specifiek publiek gericht. De vusA had

tevens de bedoeling om een ander type belangstellende aan te spreken, zij

die - vaak vanwege hun beroep - een eigen soort interesse hadden en hun

kennis konden inbrengen in discussies; naast theoretische kennis is er kennis,

gestoeld op uitvoering en praktijk. En dat niet alleen, hun beroepswerkzaam-

heden gaven deze mensen ook aanleiding om met sprekers van gedachten te

wisselen over de problemen die ze ontmoetten en de dilemma's waarvoor ze

kwamen te staan. Met dit publiek kon echt worden bereikt wat het logo van

VUSA aangaf: het heen-en-weer van kennis en inzicht tussen universiteit en

samenleving. Elk met een eigen interesse en belang, maar met een gedeeld

domein, zoiets als een grensgebied tussen wetenschap en samenleving.

Medewerking van docenten was voor de opzet van VUSA onmisbaar. Hoe-

wel de Vereniging bij een deel van de VU niet erg populair was en vooral bij

jongere docenten vrijwel onbekend, is toch zelden tevergeefs een beroep op

vu-docenten gedaan. In de loop van de tijd ontstond een vaste groep sprekers

waaruit de organisatie kon putten en toonde een groeiend aantal interesse.

Dat de Vereniging kon rekenen op de onvoorwaardelijke en brede steun van

de universitaire gemeenschap, is stellig overdreven. Niettemin toonden do-

centen zich vaak aangenaam verrast als ze een verzoek kregen en konden ze

zich, na enige uitleg, voorstellen wat vuSA voor de vu, voor de faculteit of

eventueel voor henzelf kon betekenen. Hun inzet en inspanningen waren

veelal belangeloos en ze waren bereid om een forse afstand af te leggen naar de

plaats waar ze werden verwacht en zelfs, als het 's avonds te laat was geworden,

in een enkel geval in een plaatselijk hotel de nacht door te brengen. Uit hun

bereidheid en enthousiasme sprak loyaliteit aan de instelling, zeker gezien het

bepaald bescheiden honorarium dat VUSA kon bieden. Loyaliteit aan de vu

was in het verleden niet vreemd geweest, maar het was verheugend om te zien

dat ze er nog steeds was. Zonder de medewerking van de docenten zou VUSA

geen kans hebben gemaakt.

Inzichten die aan de vu bestonden voor een breed publiek uiteenzet-

ten - daar stond de VUSA inhoudelijk gesproken voor. Preciezer gesteld:

-44-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen