Grensgebied - pagina 29

aan de vu al bekend waren, voor verenigingsleden nieuw waren. Sprekers en

toehoorders realiseerden zich dat de achterban niet meer op één lijn zat met

de universiteit. Men kon dan wel spreken van een 'vereffenen van rekeningen

uit het verleden', voor veel leden bleven die nog steeds openstaan.

Het was pijnlijk: beide partijen beseften hoe ver de universiteit van de Ver-

eniging afwas komen te staan, een proces dat zich kennelijk ongemerkt had

voltrokken. Maar het bleef niet bij deze, ook andere cruciale onderwerpen

kwamen in de opvolger van Kernvraagstukken, vu -site (1971) aan de orde:

gespreksronden over 'Christendom en Rassenverhoudingen', 'Nederland

en ontwikkelingssamenwerking', 'De zelfstandige ondernemer', 'De vu van

1880 in 1971'. Maatschappelijke verhoudingen en vragen over macht en

gezag waren de onderwerpen. Ook daarin werd een kloof zichtbaar tussen

Vereniging en universiteit. In de Vereniging begon men zich dit te realiseren.

Maar dat riep als vanzelf twijfel op. Was dit nu de nieuwe vu? Wat bleef er

over van de christelijke wetenschap? De twijfel leidde tot de bange vraag: wat

bleef er over van de vu, de universiteit die ze steeds hadden gesteund, als deze

ontwikkeling zich doorzette? Met die zorg diende de Vereniging wellicht te

moeten leven in de toekomst.

Ging het hier om een groep wetenschappers die schrikachtige en traditi-

oneel denkende leden van de achterban van controversiële inzichten aan de

v u voorzag, inzichten die al veel langer gemeengoed waren? In grote trekken

klopt dat beeld, maar het is niet geheel representatief voor wat gebeurde. Het

gistte zeker, maar vooralsnog waren de nieuwlichters beperkt in aantal. Lang

niet iedereen aan de vu deelde hun inzichten, er werd fors tegenwicht gebo-

den. Voorlopig konden verenigingsleden zich daarop verlaten en dat gold ook

voor de theologische faculteit, waar de geruststellende figuur van de befaam-

de dogmaticus G.C. Berkhouwer vertrouwen wekte en onrust wegnam. Het

aantal wetenschappers in wie de behoudende achterban zich nog herkende,

was aanzienlijk.

Toch was er een proces gaande waarin een aantal andere ontwikkelingen

hun plaats kregen. Geloofszekerheden en opvattingen over de gereformeerde

zede stonden niet meer zo vast als voorheen. Op enkelen had de samenwer-

king in het verzet tijdens de voorbije oorlog het effect van een openbreking

gehad, sommigen had het verscheurende conflict van de Vrijmaking (1944)

de ogen geopend en twijfels opgeroepen aan de enige waarheid. Er was al het

een en ander gebeurd, ook onder predikanten. De gereformeerde wereld trad

een fase van verandering in (Amelink, 2001).

Over de gereformeerde leer en levenswandel ontstonden in deze jaren

verschillen in opvatting. Voor velen was het bevrijdend dat anders denken en

leven mogelijk bleek dan tientallen jarenlang gebruikelijk en ook wenselijk

-Z7-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen