Grensgebied - pagina 60

media in de programmacommissie het overwegen waard, hoewel eigenbelang

daarbij niet denkbeeldig was. Kortom: nuttige tips voor uitvoering. Maar de

bezwaren waren veel groter en meer principieel van aard. Aan de opdracht

als geheel was geen recht gedaan en het ideële doel van de Alliantie - mensen

stimuleren om samen bezig te zijn met vragen rondom wetenschap, samenle-

ving en zingeving - ging geheel schuil achter de vooringenomenheid van de

opstellers: de kloof tussen universiteit en samenleving en hoe die te overbrug-

gen. Onvoldoende recht werd ook gedaan aan de betekenis van de Alliantie

als bindende factor en hetzelfde gold voor de rol van de Vereniging. Het cura-

torium stemde in met de kritiek en de voorzitter Elmer Mulder (vumc) trok

de conclusie: geen voortzetting van de opdracht.

De kritiek van de vu-podiumcommissie was uitgebreider geweest. Ze

nodigde twee opstellers uit voor een speciale vergadering in maart (Verslag

vu-podiumcommissie, lo maart 2,002). Daar vielen harde woorden over de

kerngedachte van het rapport: een neutrale, objectieve wetenschap. 'Buiten-

gewoon merkwaardig' vond rechtsfilosoof Arend Soeteman die gedachte,

juist tegen de achtergrond van de VU. Afwijzing van religie als voorwaarde

voor neutrale wetenschap ging niet alleen dwars tegen de VU-traditie in, maar

stond bovendien haaks op het rapport zelf dat de rol van de godsdienst voor

die traditie erkende. Volgens religieonderzoeker Anton van Harskamp was

de afwijzing van religie achterhaald; de interesse in levensbeschouwelijke

vragen nam juist weer toe. De auteurs werd bovendien vooringenomenheid

verweten. Collectief gedeelde opvattingen die het moesten afleggen tegen

individuele opinievorming? Die gedachte was veel te sterk gekleurd door het

beeld van het individu als consumerende eenheid.

De zwaarste kritiek trof de loskoppeling van religie en wetenschappelijke

kennis. De socioloog Jan Verhoogt vond dat de band tussen wetenschap en

levensbeschouwing moest worden gehandhaafd, juist vu-podium diende

daarvan uit te gaan. Die koppeling behoefde wel aanpassing, alleen via onder-

tekening ging het niet meer (Verhoogt was auteur geweest van de brochure

Stromen van Instemming uit 19 81, over de variëteit in reacties op de doelstel-

ling). Maar in het werk, zei hij, kon je tonen van welke normen en waarden

de VU als bijzondere universiteit uitging. Verzwijgen van de band, daar waren

allen het over eens, kwam neer op het voeren van een verborgen agenda.

De repliek van één van de opstellers was dat met objectiviteit 'betrouwbaar-

heid' was bedoeld. Maar dat antwoord bevredigde de commissie niet, zeker

niet toen hij bleef vasthouden aan de ontkoppeling van religie en wetenschap

als een voorwaarde voor objectieve kennis. Hij kreeg de vraag voorgelegd of

het bureau dit advies ook aan de Universiteit van Amsterdam zou geven. Ja,

was het antwoord, maar de vu onderscheidt zich door specifieke normen en

-58-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen