Grensgebied - pagina 48

samenleving en cultuur, stuitte de wetenschapper op vragen die binnen het

bestek van de wetenschap niet te beantwoorden waren, maar waaraan ze

zich niet kon onttrekken. Het publiek van vusA-bijeenkomsten kon ze op

die vragen brengen en ze daarmee in een grensgebied trekken waarin ook de

publieksorganisatie wilde opereren.

De formule van VUSA is in de loop van de tijd wel uitgebreid en verrijkt,

maar bleef in principe onaangetast en heeft het lang uitgehouden, tot 1999.

Dat wil niet zeggen dat revisie tussentijds niet is overwogen. Al eerder dan

dat jaar werden ook bezwaren geopperd: ouderwets, sleets, onbevredigend

en niet meer beantwoordend aan de gecompliceerde maatschappij en haar

problemen, en niet in overeenstemming met het verhoogde opleidings- en

verwachtingsniveau van het publiek. Hoezeer echter dit oordeel kan wor-

den onderschreven, het initiatief van VUSA blijft een gedurfd novum in de

verhouding tussen universiteit en samenleving. Vervolginitiatieven op het

gebied van publieksactiviteiten van de vu zijn veelal geënt geweest op dit

eenvoudige format. VUSA is bovendien inhoudelijk en organisatorisch een

leerschool geweest voor de ervaring met vragen van blijvend belang. Ver-

nieuwingen na VUSA zijn geen variaties op hetzelfde thema geweest, maar er

was sprake van een grotere continuïteit dan veelal is aangenomen, zoals het

volgende project laat zien.

HET DIALOOGPROJECT

Met de stichting van VUSA was veel gewonnen. Maar de vraag naar vernieu-

wing van de Vereniging was daarmee nog niet beantwoord. Voor een ant-

woord op die vraag schakelde ze een kracht van buiten in, het adviesbureau

GITP. Het door het bureau uitgebrachte rapport stelde vast dat de aard van de

Vereniging niet in de gezagssfeer gezocht moest worden, maar eerder in haar

oude opdracht: de zorg om de universiteit en het bijzondere karakter ervan.

Het advies luidde om die taak opnieuw ter hand te nemen. Dialoog was hier

het sleutelwoord, een voortgezet gesprek tussen Vereniging en universiteit

over het 'bijzondere' van de vu.

Dit advies viel niet in goede aarde. De Vereniging deelde de overtuiging

dat het vraagstuk van de identiteit tot haar opdracht hoorde, in het bestuur

was daarvoor zelfs een aparte portefeuille gereserveerd voor Hanna-Louk van

Stegeren. Maar van een dialoog over dit onderwerp tussen Vereniging en uni-

versiteit kon geen sprake zijn. Daarvoor waren de instellingen te zelfstandig

geworden. Uit die opvatting van dialoog sprak bevoogding en terugkeer naar

-46-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen