Grensgebied - pagina 41

HOOFDSTUK!

VUSA en Dialoog

Het eeuwfeest van de Vereniging in 1979 werd aangegrepen voor een gedurfd

plan om haar een nieuw elan te verlenen {vu-Magazine i o (ig8i)ii\ Van durf

getuigde het immers om, voor het eerst in de geschiedenis, in gestructureerde

vorm de communicatie te zoeken tussen universiteit en samenleving. Van dat

plan kon veel worden verwacht. De Vereniging zou zich veel meer kunnen

laten zien en het contact met de samenleving zou een gunstig effect op haar

hebben, dat zou afstralen op de universiteit. Ze zou de belangstelling van de

universitaire gemeenschap wekken, maar ook daarbuiten. Met een nieuwe in-

houdelijke opdracht zou de Vereniging worden bevrijd uit de situatie waarin

ze was terechtgekomen. Uitgangspunt was haar beproefde verbondenheid

met de samenleving, immers daar waren vu en Vereniging ontstaan.

Al snel was duidelijk dat het hier om publieksactiviteiten zou gaan. In maart

1979 kwam een creatieve werkgroep bijeen - samengesteld uit leden van de

Vereniging, docenten en redactieleden van vu-magazine - die wilde meeden-

ken over te ondernemen verenigingsactiviteiten (Van Klinken en Voorsluis,

1004). De werkgroep beoogde een product in de journalistieke sfeer. Bij

vu-magazine was de lezer het uitgangspunt en op dezelfde wijze zou bij de

publieksactiviteiten de deelnemer centraal staan in een vorm die aansprak: de

cursus. In juni van dat jaar vormde zich de Werkgroep Toekomst Vereniging,

die in eerste instantie ledenwerving onder doelgroepen als opdracht kreeg;

met als voorbeeld verwante christelijke organisaties zoals de Unie School en

Evangelie. Op de bestuursvergadering van 25 oktober 1980 was de behoefte

aan een nieuw elan opnieuw het onderwerp. Bij die gelegenheid kwam ter

sprake dat het bestuur zich krachtiger diende op te stellen tegenover andere

bestuursorganen zoals het College van Bestuur en de UR. Ook al waren de

v u en het (inmiddels erbij gekomen) vu-ziekenhuis onafhankelijker van haar

geworden, dat hield niet in dat de Vereniging voor hen niet meer van belang

was. De achterban was kleiner geworden en manifesteerde zich nog maar zel-

den, maar hij was er nog en diende wakker te worden geschud en tot geestdrift

-39-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen