Grensgebied - pagina 30
Publieksactiviteiten van de VU-vereniging over wetenschap en samenleving
was geweest. De nieuwe tijd stelde eisen waaraan de klassieke concepten niet
meer konden voldoen. Levenswijze en geloof hoefden zich niet langer te la-
ten gezeggen door overleveringen gewoonte alleen; individuele motieven en
voorkeuren speelden ook een rol, tot zelfs bevrijding van knellende banden
aan toe. Maar de gedachte aan bevrijding stond veel anderen juist tegen, zij
onderschreven het adagium van Kuyper: 'vrijheid in gebondenheid'. Een
groot deel van de vu-sympathisanten vreesde juist het verlies van de oudere
gereformeerde wereld en vatte nieuwe inzichten als ontrouw op, verlooche-
ning van de beproefde overtuigingen die hun grond hadden in het verzet
tegen de moderne tijd van Verlichting en Franse Revolutie. De antirevolutio-
naire visie en erfenis van Abraham Kuyper begonnen te kantelen en het was
juist de VU die voor dit proces van gewicht bleek te zijn.
Deze ontwikkeling had ingrijpende gevolgen voor de verhouding tussen
v u en Vereniging. De Vereniging had zich traditioneel gebonden aan het
project Vrije Universiteit en aan een grondslag die zelfbewust getuigde van
een eigen, christelijke wetenschap. Die pretentie een eigen christelijke weten-
schap te bedrijven, had in de woorden van Kuyper, 'tot blozens toe verlegen'
gemaakt, maar ze gold als kenmerkend voor de vu, haar bijzondere karakter,
en onderscheidde haar van andere universiteiten. Nu dreigde dit volk, zijn
onvoorwaardelijke steun aan de universiteit ten spijt, in de steek gelaten te
worden. In de jaren zestig kwamen daarom de grenzen in zicht: behalve ver-
grijzing, dalende belangstelling voor de vergaderingen van de Vereniging en
opzeggingen van het lidmaatschap.^
Voor de vervreemding waren ook andere oorzaken, zoals het studentenpro-
test. De oprichting van de vu had zelf iets strijdvaardigs en opstandigs gehad:
verzet tegen een almachtige wetenschapsopvatting die zichzelf ten onrechte
als het toppunt van neutraliteit en objectiviteit beschouwde. De studenten-
opstand van de jaren zestig kan ook worden omschreven als een conflict tus-
sen generaties: zij die een oorlog hadden meegemaakt die diepe sporen had
nagelaten versus degenen die niet door het verleden waren belast maar er toch
niet vrij van waren.
Het toneel van de Algemene Ledenvergadering van de Vereniging te As-
sen in 1969 werd beheerst door de studentenrevolte (Van Deursen, 1005).
Een aantal leiders kwam, na zich als lid te hebben aangemeld om spreekrecht
te krijgen, met een heldere boodschap op de bijeenkomst: duidelijk maken
waarom de universiteit dienstbaar moest worden gemaakt aan een revoluti-
\
2. Een vergelijking van het aantal leden van de Vereniging. In 1959: 111.00. Over een
periode van minder dan twintig jaar is dit aantal gehalveerd tot 67.000 (in 1974).
-i8-
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 2014
Publicaties VU-geschiedenis | 114 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 2014
Publicaties VU-geschiedenis | 114 Pagina's