Grensgebied - pagina 42

bewogen. Het activiteitenplan moest de vraag beantwoorden: hoe is de com-

municatieve taak van de Vereniging met de samenleving te organiseren?

In begin maart 1981 kwam de werkgroep Toekomst Vereniging met het

voorstel om het activiteitenplan in het teken te plaatsen van volwassenen-

educatie en vorming van de leden (Van Klinken en Voorsluis, 2004; Verslag

Werkgroep Toekomst Vereniging, 1980-1981). Daarmee werden twee belan-

gen gediend: de vorming zou de Vereniging krachtiger maken en bovendien

kon de VU, via haar docenten, de kans krijgen zich beter aan de samenleving

te presenteren. Vanzelfsprekend was dat alleen zij in aanmerking kwamen om

de cursussen te houden; hun medewerking was dus cruciaal. Voorts moest

in hoge mate worden afgegaan op de interesses en behoeften van de deelne-

mers. Als gebied voor de te organiseren cursussen waren Amsterdam en de

Randstad te beperkt. Een landelijke spreiding had verre de voorkeur; juist de

regionale structuur waarover de Vereniging beschikte, kon hier uitstekende

diensten bewijzen. Met spreiding zou bovendien de regio, waar haar hart

klopte, worden bediend en hoefde deze zich niet onderbedeeld te voelen. De

conclusie was dat zonder docenten en regiobesturen het nieuwe plan geen

kans van slagen had en dus hun medewerking moest worden gevraagd.

Op de vergadering van de werkgroep op 27 maart 1981 werd een nadere

invulling gegeven. De cursussen bestonden uit drie of vier lezingen per on-

derwerp, in de avond (vanwege de opkomst), zoveel mogelijk verspreid over

het land op diverse locaties. De bijeenkomsten waren toegankelijk tegen

geringe betaling. Elke bijdrage kreeg de vorm van een afgeronde lezing

van één docent. De duur werd gesteld op 45 minuten. De avond werd in

tweeën gedeeld, een deel vóór (lezing) voor de pauze en één erna (bestemd

voor vragen en discussie). Een dag van terugkomst op de vu, samen met de

docenten en de overige deelnemers, sloot de serie af. De terugkomdag had,

naast een verdieping van het onderwerp, nog andere bedoelingen, zoals het

versterken van de onderlinge band en de kennismaking met de sfeer van de

vu-campus.

Ook over de doelgroep was nagedacht. Verenigingsleden konden het meest

profiteren van de aangeboden vorming en ook deelneemsters van Vrouwen-

VU-hulp konden er hun voordeel mee doen. Zij vormden wel de kern, maar

niet de enige doelgroep waarop de publiciteit zich richtte. Beperking zou

grond geven aan het verwijt dat de VU vooral voor eigen parochie wilde pre-

ken, terwijl juist de ambitie was om, zonder de kerngroep af te stoten, een gro-

ter publiek te bereiken. Zulke eenkennigheid beperkte bovendien het bereik

van de activiteiten, en daarmee van de docenten en van de vu, tot een te klei-

ne groep. Andere groepen deelnemers waren dus welkom. Daarvan werden

genoemd: leden van verwante christelijke organisaties, zoals vrouwenbonden

-40-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen