Grensgebied - pagina 34

brachten de vu binnen de directe invloedssfeer van de overheid. Daarmee

werd in zekere zin een dilemma geschapen: wilde de vu uitgroeien tot een

middelgrote universiteit, dan diende ze zich afhankelijk te maken van Den

Haag. Maar werd daarmee niet de basisgedachte op het spel gezet: 'vrij van

staat'? Ze had zich zoveel mogelijk vrij opgesteld van de kerk, al was er on-

miskenbaar een band met de gereformeerde kerken en ze had de zorg voor

de predikantenopleiding. Vrijheid van de staat had ze lang kunnen volhou-

den, dankzij de loyaliteit en opoffering van de groep die haar steunde en de

verknochtheid aan de VU materieel tot uitdrukking bracht. Met de honderd

procent subsidieregeling kwam daaraan een einde omdat slechts een fractie

van het bedrag dat de universiteit nodig had, voortaan door de achterban kon

worden opgebracht.

De ruime subsidiëring leek winst, al stond er tegenover dat de daardoor

ontstane afhankelijkheid ervoor kon zorgen dat de v u de gevolgen van mo-

gelijke bezuinigingen zou ondervinden. Betaalde de universiteit geen te hoge

prijs, was het niet beter om zelfstandig te blijven? Als de vu echter al de keuze

had gehad, dan zou deze optie weinig aanhangers hebben gekregen. Ook de

Vereniging werd met de keuze geconfronteerd: klein en zelfstandig of groot

en afhankelijk. Maar voor haar stond nog meer op het spel bij de tweede

optie. Ze had al veel terrein verloren op bestuurlijk gebied, nu werd haar een

andere taak ontnomen: ze verloor haar ondersteuningsfunctie in materieel

opzicht.

De Vereniging leed dus een dubbel verlies: zowel de bestuurlijke invloed als

haar functie voor de universiteit. Bestuurlijke herstructurering, professiona-

lisering en volledige bekostiging maakten het bijna onmogelijk om zichzelf

nog in de vertrouwde termen te beschouwen. Ze werd geconfronteerd met

een vraag die voordien nauwelijks aan de orde was geweest, maar haar in de

komende jaren steeds meer zou gaan bezighouden: nu ze niet meer kon zijn

wat ze altijd was geweest, welke identiteit kon ze dan krijgen? De Vereniging

moest zich wellicht opnieuw uitvinden. De ontwikkelingen hadden als uit-

komst dat ze in 1971 een eigen bestuur kreeg en in die zin los van de universi-

teit kwam te staan.

De toeloop van studenten in de loop van de jaren zestig vereiste snelle en

omvangrijke uitbreiding van personeel en faciliteiten. Deze vergroting op

ongekende schaal gold ook voor de Vrije Universiteit. Ze had verschillende

gevolgen, niet alleen voor de hoeveelheid studenten en het aantal personeels-

leden, maar ook voor de gevarieerdheid van de universiteitspopulatie. Het

vu-publiek had tot dan toe vooral een gereformeerde achtergrond gehad.

Het was te herkennen aan een zekere eenvormigheid, eenzelfde nestgeur.

- 3 2 -

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen