Grensgebied - pagina 38

opinies. De opmerkingen van zowel leden als bestuur maakten duidelijk dat

de vu-koers, met het christelijk geloof als inspiratiebron voor kritische arti-

kelen over maatschappij, cultuur en geloof, niet voor iedereen acceptabel was.

Dat representatieve organen van de VU een eenzijdige of verkeerde indruk

gaven, is vanaf de jaren zeventig een terugkerende zorg geweest in vereni-

gingskringen. Die eenzijdigheid was, wat de buitenwacht betrof, schadelijk

voor de instelling. Juist een blad dat zich mede hierop richtte, kon wel wat

voorzichtiger en genuanceerder zijn.

Nog via een ander medium communiceerde de Vereniging. Ze presen-

teerde zich lange tijd aan een deel van de samenleving via jaarlijkse toogda-

gen, met lezingen van docenten over allerlei onderwerpen. Uniek voor die

tijd: wetenschap voor een breed publiek toegelicht, zij het dat het steeds

over 'christelijke wetenschap' ging. Dat ze ook fungeerden als ideologische

bevestiging, doet daaraan weinig af. De zogeheten vu-dagen (1956-1964)

zetten deze traditie voort. Andere bijeenkomsten in dat kader waren de

al genoemde serie Kernvraagstukken, en vu-site (vanaf 1970), die eerder

discussiebijeenkomsten waren omdat ze in het teken stonden van nieuwe

inzichten. De omvang van toogdagen haalden ze niet maar dat was ook,

gezien de setting, onwenselijk.

In welke termen dacht de Vereniging over zichzelf? Tot de communicatie

moet immers ook het beeld worden gerekend dat de Vereniging gaf, zowel

ten behoeve van zichzelf alsook naar buiten toe, in de werving en reclame.

Overheersend lijkt steeds één overtuiging te zijn: 'De Vereniging is er voor de

vu'. Dat zelfbeeld hield vanzelfsprekend een weergave in van haar verhouding

tot de Vrije Universiteit. Maar de voorstelling die ze van zichzelf had, liep niet

steeds parallel met het beeld dat de universiteit van haar had. Die discrepantie

betrof haar functie en de invulling die ze aan haar taak gaf. Eén voorbeeld mag

volstaan. Hoogleraar biologie en vermaard vogeldeskundige Voous bracht in

1969 de taak van de Vereniging als volgt onder woorden: 'Vanuit de over-

tuiging een opdracht te hebben, zich met de aan de universiteit verworven

kennis en inzicht dienstbaar te maken aan de maatschappij' (vu-blad, januari

1969).

Hoe de Vereniging zichzelf zag blijkt uit de brochure De vu is van U uit

dezelfde tijd. Dat zelfbeeld vertrok van de vraag: op welke wijze kan de Ver-

eniging, als onderdeel van de samenleving, fungeren als gesprekspartner van

de VU? Er is dus verschil tussen beide visies. De eerste laat de Vereniging de

samenleving dienen via de inzichten die de universiteit heeft verworven en

ziet in haar een brug naar de maatschappij; de tweede beschouwt de Ver-

eniging als representant van die samenleving; dan wordt het gesprek tussen

-36-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen