Grensgebied - pagina 82

is noodzakelijk om van 'bijzondere instellingen' te blijven spreken. Ze is de

garantie daarvoor en daarin vervult ze een wezenlijke functie. Ze is dus én

waarborg van het bijzondere én draagvlak voor de instellingen. Dat zijn

geen gescheiden gebieden. De status en positie van de Vereniging gaan ook

de instellingen aan en als haar geloofwaardigheid in het geding is, heeft dat

gevolgen voor die van de anderen.

De Vereniging heeft, in haar formele functie (louter instandhouding van

de instellingen), zo betoogt het rapport, onvoldoende grond om haar bestaan

te rechtvaardigen. Haar reden van bestaan kan niet meer liggen in vanzelf-

sprekendheden van vroeger. Ligt opheffing dan niet voor de hand? Dat is

zo, tenzij... de Vereniging erin slaagt zélf een breder draagvlak te creëren.

En dat maakt ledengroei tot een alles overheersende ambitie. 'Nu of nooit',

is de teneur. Die ambitie mag door niets worden gedwarsboomd, ook niet

door voorwaarden voor het lidmaatschap, waaronder instemming met de

grondslag. Die voorwaarden zijn belemmeringen geweest voor degenen die

anderszins affiniteit hadden met een christelijke universiteit of hogeschool.

Ledenwerving is erdoor bemoeilijkt. Daarom, zo concludeert de notitie,

moet het lidmaatschap van de Vereniging openstaan voor iedereen die zich

aangesproken voelt door het werk van de instellingen. Als de Vereniging in

nood is, kan ze zich een beperkte toelating niet veroorloven. Verruiming

daarvan zal gevolgen hebben, zowel voor de omvang als voor de samenstel-

ling. Die wordt gevarieerder, naarmate de motieven meer divers worden.

De Vereniging moet volgens de notitie een 'georganiseerd relatienetwerk'

gaan vormen (Vit. Veren., lo-ii). Het is voor de eerste keer dat het begrip

'netwerk' wordt omarmd. Dat roept de vraag op welke betekenis aan dit

begrip wordt toegekend. 'Relatie' en 'netwerk' krijgen in deze context een

zekere kwaliteit en kleur, die aan een gemeenschap van belangstellenden in

de verhouding tussen wetenschap en samenleving een meer specifieke inhoud

geven.

Het instrumentele element, het belang van een relatienetwerk als middel,

komt naar voren in het voorstel voor de relation officers. Jarenlang waren

regionale besturen (comités), publicitair ondersteund door zogeheten con-

tactpersonen, later Regionale PR-medewerkers (RPM'S) genoemd. Dit waren

betaalde vrijwilligers die hun kennis van de situatie ter plaatse, hun relaties

met de media en hun inzicht in de doelgroep, voor een activiteit inzetten om

een bijeenkomst te laten slagen. Ze zijn van grote betekenis geweest en de

publieksorganisatie is hun veel dank verschuldigd. Maar na een lange periode

van werkzaamheid werd afscheid van hen genomen. De nieuw te benoemen

relatiefunctionarissen namen hun taak over, maar kregen ook de opdracht

-80-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen