Grensgebied - pagina 63

looi). Ik zou die als volgt willen onderscheiden. Bij de ene lag, in overeen-

stemming met de aard van de Alliantie, het accent op de instellingen en wat

men daar van belang achtte. De andere lijn legde de nadruk op de relatie

tussen wetenschap en levensbeschouwing. Beide richtingen sloten elkaar niet

uit. Maar verschil was er wel en elk van de opties had bepaalde consequenties.

Als vu-podium vooral ten behoeve van universiteit en medisch centrum ging

werken en zich richtte op de interesses uit de instellingen, waren de onder-

werpen gevarieerder en de mogelijkheden ruimer dan in het andere geval.

Maar daarmee werd tevens het profiel van de organisatie diffuser en minder

onderscheidend. Werd de andere optie gevolgd, dan betekende dat een ze-

kere beperking en eenzijdigheid, maar juist daardoor werd vu-podium ook

herkenbaar en zelfs uniek. Voorts zou, als het accent kwam te liggen bij de

instellingen, niet de samenleving met haar vragen het uitgangspunt vormen

van projecten, maar - in afwijking van de intentie van vu-podium - de uni-

versiteit met haar inzichten. De eerste optie leek ook gevolgen te hebben voor

de positie en taak van de programmamakers. Die zouden daarmee eerder als

uitvoerders en adviseurs van andermans ideeën worden gezien en behandeld,

dan als de bedenkers en ontwerpers die ze veelal waren geweest. Hun autono-

mie stond daarmee op het spel. Elk van beide keuzes leken bepaalde gevolgen

te hebben. Hoe te kiezen tussen beide profielen?

Op de vergadering van de commissie in oktober 2002 kwam opheldering

(Verslag, 2 november 2002). Projecten waarin de relatie tussen wetenschap

en levensbeschouwing werd gethematiseerd, waren volgens de commissie

kenmerkend voor vu-podium. Voorstellen voor publieksprojecten die van de

faculteiten afkomstig waren, moesten op deze thematiek worden beoordeeld.

Naar aanleiding hiervan werd de rol van de programmamakers besproken.

Ook hierin werd helderheid verschaft:: programmamakers konden faculteiten

helpen, maar die behulpzaamheid zien als bewijs van dienstbaarheid aan de

plannen van anderen, was een misverstand. De programmastaf behield het

initiatief en dit betekende handhaving van de autonomie van vu-podium.

De overgang naar het podium als zelfstandige organisatie was ingrijpend

en eiste tijd. De opstelling van het Statuut speelde daarin een belangrijke rol.

In de kwestie van de paritaire vertegenwoordiging kwamen de onderscheiden

belangen van de alliantiepartners naar voren. De Vereniging had aanvankelijk

niet meer geclaimd dan de partners, maar bleek nu wel een meerderheid (4-

3-2) te verlangen; het curatorium daarentegen wilde een 3-3-3- verdeling. De

redenen die de Vereniging aanvoerde voor haar eis waren tweeërlei: ze nam

voor het grootste deel de bekostiging op zich. Bovendien was vu-podium de

enige plek om een minimum aantal activiteiten, excursies en symposia per

regio te organiseren, alsmede de halfjaarlijkse lezing op de statutaire vergade-

-éi -

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen