Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 274

Vertrek

Toen Gerbrandy hoogleraar werd was de faculteit nog beperkt van omvang. Er

was een gering aantal hoogleraren. Medewerkers waren er nog niet of nauwe­

lijks. De faculteit was gevestigd aan de Keizersgracht, van waar zij pas in 1966

verhuisde naar de De Boelelaan. Dat was het sein voor een stevige groei, zowel in

studentenaantallen als in personeel. Kwamen er toen Gerbrandy aantrad niet

meer dan vijftig studenten per jaar aan, eindjaren zestig ging het jaarlijks aan­

tal nieuwe studenten richting de tweehonderd. Dit speelde ongetwijfeld mee bij

het plotselinge vertrek van Gerbrandy, op eigen verzoek, per 1 september 1969.

Als reden noemt Gerbrandy dat de studenten niet meer wilden luisteren. Zij wil­

den geen hoorcolleges meer, maar projecten. Hij begreep niet wat dat inhield.

270 Juist de hoorcolleges waren volgens hem zijn sterke punt.

Y' Ad Valvas meldde over zijn vertrek, dat de afstand tussen de oudere en jonge­

S re generaties volgens Gerbrandy groeiend was en dat hij daarom de vraag of het

" doelmatig was nog tien jaren zijn taak te zoeken op het gebied van het onderwijs

2 ontkennend meende te moeten beantwoorden. Gerbrandy schreef:

ö

<

r< Stellig is deze overtuiging mede beïnvloed door de onrust die de laatste jaren

2 in akademische kringen overal ter wereld heerst. Inderdaad is het huidig

­ tijdsgewricht weinig gunstig voor een vrije en onafhankelijke vorming van

^ wetenschappelijke overtuigingen. Deze onrust ­ inzonderheid in Nederland

g in de laatste tijd ­ doet afbreuk aan mijn vermogen om rustig te studeren,

o dat is dus: mijn normale arbeid te verrichten. Toch moet mijn bovenvermelde

g overtuiging niet gezien worden als uitsluitend ingegeven door individuele

H voorvallen op een bepaald ogenblik. Het besluit berust op gedachten die al

jaren bij mij leven en op omstandigheden als boven vermeld, die zich reeds

enkele tientallen jaren aan het voltrekken zijn.'

Die tientallen jaren zijn wellicht wat overdreven, maar dat het om meer ging dan

een spontane reactie op de universitaire roerigheden van die dagen is heel dui­

delijk. Toen ik zelf halverwege 1968 een tentamen deed bij Gerbrandy thuis in de

Johannes Verhulststraat, hoorde ik al vergelijkbare klachten uit zijn mond ko­

men. Maar de roerigheden onder studenten gingen hem ook niet in de koude

kleren zitten. Ik herinner me een faculteitsvergadering (zo heette dat in het jar­

gon van die dagen), vermoedelijk voorjaar 1969 uitgeschreven dooreen of ander

'aksiekommittee', terwijl Q BD op excursie was naar een Oost­Europees land.

Gerbrandy wond zich daar behoorlijk over op en maakte met luide stem tijdens

die vergadering de organisatoren uit voor lafaards: 'Nu durven jullie wel, nu jul­

lie leiders weg zijn.'

Bij de opening van het academisch jaar op 15 september 1969 kwam rector

De Gaay Fortman terug op het ontslag van Gerbrandy. Gerbrandy ging heen, zei

hij, omdat hij meende bij de sterke toename van het aantal studenten, mede gelet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen