Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 292

zonder van de Derde Wereld.^* Was die openheid naar de wereld ook af te lezen

aan de eredoctoraten die door de faculteit rechtsgeleerdheid werden toegekend?

Die relatie valt niet een op een te leggen. Duidelijk was wel dat de in 1965 voor-

gedragen eredoctores geen directe geestverwanten van de vu waren. Techniek-

filosoof Jacques Ellul was wel een protestants christen, maar dan wel afkomstig

uit het overwegend seculiere Frankrijk en zich verstaand met een seculier den-

ker als Karl Marx. Efrain Jonckheer speelde destijds een prominente politieke

rol op de Nederlandse Antillen, maar mag alleen al vanwege zijn zuidelijke tem-

perament geen directe geestverwant genoemd worden. Hij werd beloond voor

zijn bijdrage aan het Koninkrijksstatuut dat de blijvende band tussen Nederland

en de overzeese gebiedsdelen bekrachtigde. Of zoals erepromotor W.F. de Gaay

288 Fortman opmerkte: binnen de grenzen van het statuut had Jonckheer de konink-

2 rijksrelaties tot 'een levende zaak' helpen maken.

2 Onrust en engagement

M De rechtenfaculteit leek niet erg gevoelig voor de progressieve wind die inmid-

< dels ook door de vu-gebouwen waaide. Aan de vooruitstrevende lutheraan én

^ antirevolutionair Marinus Ruppert kon de faculteit zich in 1970 geen buil vallen.

^ Wel aan Oeripan Notohamidjojo, de Indonesische stichter van een op christelijke

K grondslag gebaseerde universiteit op Java. Hem een eredoctoraat toe te kennen

S was oorspronkelijk een idee van zendingswetenschapper Jo Verkuyl, bij wie No-

tohamidjojo aanvankelijk zou promoveren. Dat het er nooit van kwam, lag vol-

gens rechtsfilosoof H.J. van Eikema Hommes niet aan Notohamidjojo maar aan

n

c Verkuyl, wiens 'gedrijf' de Indonesiër deed blokkeren in zijn onderzoek en schrij-

^ ven. Van Eikema Hommes meende dat het levenswerk van Notohamidjojo wel

•^ bekroond diende te worden en zo kwam het dat de Indonesiër een eredoctoraat

^ kreeg toegekend door de juridische faculteit. W.F. de Gaay Fortman zou als pro-

> motor optreden. Alles leek in kannen en kruiken. De faculteit - en de vu als ge-

^ heel - werd echter overvallen door de commotie die het eredoctoraat voor Noto-

a hamidjojo veroorzaakte. De verdenking rees, vooral bij de studentenraad van de

o Vrije Universiteit, dat Notohamidjojo gecollaboreerd had met generaal Soeharto,

g die in 1965 een staatsgreep pleegde en bevel gaf tot grootschalige moord en

a doodslag op veronderstelde 'communisten'. Daarbij werden ook 249 studenten

van Notohamidjojo's christelijke universiteit opgepakt. De nieuwe rector mag-

nificus, staatsrechtgeleerde I.A. Diepenhorst, sprong voor de kersverse eredoc-

tor in de bres maar het kwaad was al geschied. Op 4 september 1972 kreeg Noto-

hamidjojo de bul overhandigd.

Geen enkel juridisch eredoctoraat zou ooit meer zo veel ophef veroorzaken.

Dat terwijl de faculteit in het vervolg niet schuwde uitgesproken figuren voor te

dragen. De natuurkundige en filosoof Carl Friedrich von Weizsacker vormde geen

steen des aanstoots. Diens christelijk gemotiveerde bestrijding van kernwapens

viel anno 1975 goed bij het progressieve kader van de Vrije Universiteit, waarvan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen