Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 45

Courant omschreef hem bij zijn tachtigste verjaardag in 1931 als een 'doctrinaire

theoreticus, levensvreemde kamergeleerde, koppige conservatief en slagvaardige

houwdegen, men zou hem voor een generaal in ruste gehouden hebben', maar

benadrukte toch vooral zijn trouw: 'In een radicaal veranderde wereld bleef hij

kinderlijk onbevangen en onverstoorbaar de antwoorden herhalen van 'n vorige

eeuw, diep verwonderd, dat men hun afdoendheid niet beaamde.' Hij was trouw

aan zijn geloof, aan zijn leermeesters Groen en Stahl, aan zijn gereformeerd

volk dat hij zielsveel liefhad. Ook aan de kerk was hij trouw: 'Nooit ontbrak hij in

zijn wijkkerk, ook al leidde de minst begaafde der broederen de dienst.'""

De Amsterdamse gemeenteraad kende hem als een spreker die altijd kon re-

kenen op een aandachtig gehoor. Als hij het woord nam, richtte aller aandacht

zich op hem, drentelden velen langzamerhand naderbij, om geen woord van het 39

betoog te verliezen. Hij begon zijn redes 'op zijne zoo eigenaardige, schier-wei- ö

felende wijze'. Men wist dan dat er een man stond uit één stuk, die veel te zeggen ^

had krachtens principiële overtuiging, en als hij eenmaal op gang was gekomen ^

kon het gaan bliksemen en donderen alsof er een onweer over de raad trok."^ De S

Standaard schreef in 1931: 'Hij prikkelde de Raad op sterke wijze. Zijn betoog ^

was niet alleen glashelder, maar hij zette zijn tegenstanders meestal zoo dege- w

lijk aan den grond, dat er geen poging tot redding meer beproefd hoefde te wor- a

den. [...] Hij geeselde met zijn woorden; hij strafte af zonder pardon, en bracht <->

zijn slachtoffers in een hopelooze stemming."*^ Willem Drees, de latere minister- ö

president, maakte Fabius als stenograaf van de gemeenteraad mee. Hij vond ^

Fabius als spreker zeer bijzonder: 'Puntig, spits, precies sprekend en schrijvend, *

kwam hij via een vlijmende logica tot zijn conclusies. Maar ik vond zijn uit-

gangspunt nu eenmaal verkeerd, en ... wat was hij vaak onbekommerd om de «

praktijk.'"^ Fabius bemoeide zich met van alles, onder andere met het behoud £

van het stadsschoon. Hij zag niets in aanvankelijke bloedeloze plannen voor de

'Uitbreiding-Zuid' en heeft ertoe bijgedragen dat er een echt goede architect werd

aangetrokken, Berlage.

In de linkse pers werden in 1931 alle verbale registers opengetrokken om af-

scheid van hem te nemen. Het Haagse blad Vrijheid schreef, toen Fabius tachtig

werd: 'Als er in onze elf provinciën één driedubbel-doorgefourneerde en dan

nog eens extra-overgehaalde calvinist bestond, dan was hij het.' Maar het blad

loofde ook zijn karaktervastheid en absolute onbaatzuchtigheid, omdat hij zich

zijn hele latere leven was blijven verzetten 'tegen het vele water dat de anti's in

hun vroeger onversneden wijn wierpen'."'' 'Met zijn ongelooflijke vasthoudend-

heid werd hij zelfs een waar monument van rotsvast conservatisme', aldus Het

Haagsche VolkJ^ 'Eigenlijk was hij een met kerkelijk kleed omhangen ouderwet-

sche Manchester-liberaal', schreef//ei Vb/A:."''

De necrologieschrijvers uit eigen kring waren overwegend positief over Fa-

bius. B. de Gaay Fortman [die in 1907 bij hem was gepromoveerd), Idenburgen

Domisse prezen hem, zonder over zijn gebreken te zwijgen. De vrijgemaakt-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen