Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 204

blieke leven. Voorwaarde daarbij was dat de christen zich, net als iedere andere

Nederlander, hield aan algemene wettelijke regels. Algemene rechten, zoals de

vrije meningsuiting, dienden ook bij anderen te worden gerespecteerd. Politiek

was in de ogen van Jan van der Molen een spel dat gespeeld werd om te winnen.

Inzet was wat hem betrof een christelijk Nederland. Het spel diende echter vol-

gens de regels te worden gespeeld. Tijdens landarbeiderstakingen in Baflo mo-

biliseerde hij het protestantse volksdeel onder het vaandel van wet en gezag.

Van een verbod op socialistische propaganda wilde hij echter niet weten. Later

in Rotterdam verleende hij als wethouder subsidies aan openbare scholen, tot

verontwaardiging van oude bekenden uit de kring van het christelijk onderwijs.

Ondanks de hoge inzet van het spel streefde Van der Molen naar fair play. Bin-

200 nen de protestants-christelijke wereld zette hij zich volop in voor de behartiging

f> van het bijzonder onderwijs (in samenwerking met de rooms-katholieken),

- maar als bestuurder in een publieke functie diende hij ook met de belangen van

•• anderen rekening te houden. Een politiek die aan dat laatste voorbijging was

2 'geen uiting van liefde, die het goede zoekt voor al de kinderen van ons volk,

maar maakt op mij den indruk van een pleidooi, zoals een kruidenier dat voor

„ zijn zaakje zou leveren'.'

Anne Anema: verstandig, gevoelig en praktisch

Van jongs af aan voelde Gezina van der Molen zich meer aangetrokken tot de ac-

>" tieve maatschappelijke rol van haarvader dan tot het huiselijke bestaan van haar

moeder. In de jaren twintig ging ze als journaliste aan de slag bij het christelijk

volksdagblad De Amsterdammer, een editie van De Standaard voor de hoofdstad.

Ze woonde op kamers bij Anne Anema, hoogleraar aan de rechtenfaculteit van

g de vu. Net als Jan van der Molen hield Anema zich bezig met de vraag hoe chris-

o telijke beginselen niet alleen binnen een zich opbouwende gereformeerde 'zuil'

o

verwerkelijkt konden worden, maar ook binnen de samenleving als geheel. Vol-

gens Anema diende een goed beginsel te voldoen aan drie eisen: het moest ver-

standelijk juist zijn, het moest het gevoel bevredigen en er moest praktisch mee

gewerkt kunnen worden.**

Gezina van der Molen zette zich in voor de christelijke vrouwenbeweging en

voor het werk van de Volkenbond, die herhaling van een oorlog als die van 1914-

1918 moest voorkomen. Een dergelijke grote taak kon niet enkel vanuit het cal-

vinisme aangevat worden, maar behoefde een bredere basis. Anema zette haar

op het spoor van het volkenrecht: 'Hij bracht haar het inzicht bij, dat een duur-

zame vrede op het recht gegrondvest moet zijn en dat slechts een internationale

rechtsorde een oplossing kan bieden voor de verhoudingvan de staten en het

probleem van oorlog en vrede.'^

Anema verwierp het zogenaamde rechtspositivisme: de stelling dat recht

geldt omdat het is vastgelegd in de wet en gegarandeerd wordt door de staat. Deze

staat dient zelf immers ook weer te berusten op morele beginselen. De belangrijk-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen