Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 144

Behalve De Gaay Fortman, die Gerbrandy zijn 'profeet' noemde, hebben nog twee

andere illustere oud-studenten opstellen aan Gerbrandy gewijd, A.M. Donner

en LA. Diepenhorst." Ieder op hun wijze hebben ze hem treffend getypeerd. Ook

Donner looft de levendigheid van zijn hoorcolleges, die een verfrissende aanvul-

lingwaren op het verder nogal theoretische onderwijs: 'Het was een introductie

in de praktijk van het vak en van het juristenberoep in het algemeen, waarvan men

niet zozeer algemene stelregels als wel nuchtere wijsheden en raadgevingen mee

naar huis nam.' Een bezwaar was wel dat er weinig systematiek in zat: 'Hadden

alle hoogleraren het zo gedaan, dan was er van een echte opleiding niet veel over-

gebleven, doch nu het er één was, bracht het de zaken in beter evenwicht.'^*

Hoogtepunten voor Donner waren twee nieuwe onderwijsvormen die Ger-

140 brandy introduceerde, de college-rechtbank en de gezamenlijke scriptiebespre-

^ king. De college-rechtbank was een rollenspel, met de hoogleraar als president

~ en de studenten in de rol van advocaat en rechter, waarbij ook het aanwezige

s studentenpubliek aan de beraadslagingen kon deelnemen. In de nabespreking

> kwam de 'president' dan met zijn kritiek. Voor de (verplichte) scriptie werden

ö besprekingscolleges gehouden, waarbij exemplaren van de scriptie werden uit-

!? gedeeld en twee critici werden aangewezen, die het opstel moesten bespreken.

?3 Wanneer de discussie lang genoeg geduurd had, sloot Gerbrandy het college af

y met een commentaar, dat doorgaans 'zeer goedhartig' was, al kon hij zelfverze-

o kerde deelnemers niet goed lijden.

!» Ook Diepenhorst noemt Gerbrandy 'in weerwil van zijn bruuskheid een goed-

^ hartig man, die wanneer hij al eens over de schreef was gegaan, daar zelf het

ö meest last van had'. Hij had gevoel voor humor en een verrassend vermogen tot

> zelfspot.^^ Hij droeg het hart op de tong en schuwde de overdrijving niet. Hij

'^ kon trefzeker en moeiteloos, zij het niet altijd even subtiel, uitdrukking geven

o aan de meest uiteenlopende gemoedsstemmingen. De studenten waren op Ger-

5 brandy's onderwijs gesteld, aldus Diepenhorst:

m

>

g Hetwas vermakelijk om de kleine figuur, voor wie de plank om op te staan in

het spreekgestoelte zo hoog mogelijk moest worden gelegd, te horen uitpakken.

De zelfverzekerdheid begaf nooit. Geheel zelfstandig werd een beoordeling

gegeven van denkbeelden en personen. [...] Bruusk, goedhartig, emotioneel [...]

in kleine dingen hoofdig en in grote zaken onwankelbaar, heeft hij het recht in

zijn hoogleraarstijd met toewijding beoefend.^*

Het einde van Gerbrandy's professoraat

Gerbrandy heeft als hoogleraar weinig gepubliceerd, al was hij een bekwaam sti-

list. Voor het schrijven van dikke handboeken had hij noch de ambitie noch het

geduld, aldus Donner. Volgens Diepenhorst lag het niet in zijn aard en toerus-

ting. Toch mag zijn bijdrage aan het Gedenkboek Burgerlijk Wetboek uit 1938, over

'Het BW en het administratief recht van 1838 tot heden', met ere genoemd wor-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen