Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 94

ken om zijn toehoorders te overtuigen. Hij betoogde 'dat de vrouw, generaal ge­

nomen, noch door haar geestelijken aanleg, noch door haar lichamelijke kracht,

noch door haar bestemming en roeping voor de studie der wetenschap bestemd

is'. Het huwelijk was de natuurlijke bestemming van de vrouw en voor de weten­

schappen had zij minder aanleg dan de man. Tot dusver waren er op het gebied

van wetenschap en kunst geen geniale vrouwen opgestaan, 'die het denken en

kennen der menschheid verder [hadden] gebracht'. Dat betekende echter niet

dat de vrouw van de academie geweerd moest worden. Ten eerste hoorden de

meeste mannelijke studenten ook tot de middelmaat en ten tweede kon moeilijk

ontkend worden dat er vrouwen waren met een hogere intelligentie, zoals Ma­

dame de Stael, George Sand, mevrouw Bosboom­Toussaint en Anna Maria van

90 Schuurman. Voor dergelijke vrouwen moest een uitzondering worden gemaakt:

X 'Waar zulk een buitengewone aanleg bestaat, kan aan zulke vrouwen de eisch

niet gesteld worden, dat ze in het leven der huishouding met al zijn rompslomp

>K

S zullen opgaan. [...] Waar God de gaven schonk, wil Hij, dat ze niet in een zweet­

^ doek verborgen, maar gebruikt zullen worden in Zijn dienst. En zoover de uni­

M versiteit als middel dienst kan doen om deze gaven en talenten te ontwikkelen,

behoort zij voor deze vrouwen ook haar poort te openen.'^^

w Volgens het verslag werd Kuyper met 'warme toejuiching voor zijn schoone

n inleiding van dit onderwerp beloond'. Curator A. Brummelkamp en prof. EL. Rut­

ï gers gingen met de inleider in debat. Brummelkamp vroeg zich af of de meisjes­

K studenten niet met verkeerde motieven naar de universiteit gingen: vrouwen

" die kwamen 'uit modezucht' zou hij niet willen toelaten. Rutgers zag liever dat

g men de meisjes tot degelijke huismoeders opleidde en klaagde en passant over

ïï het gebrek aan goede dienstboden. Het begrip 'dienen' raakte tegenwoordig tot

X zijn spijt toch al op de achtergrond. Toch meende ook hij dat er uitzonderingen

z waren en zou hij meisjes met een roeping tot studie niet willen weren. Principiële

r kritiek op het referaat van Kuyper bleef dus achterwege, zodat deze ten slotte

^ kon constateren dat zijn conclusie onaangevochten was gebleven."

^ S.L. 't Hooft en de studentes na haar

2 Terecht heeft Van Deursen de vraag opgeworpen of mej. 't Hooft wel paste in de

^ bijzondere categorie vrouwen met een 'hoogere intelligentie', die door H.H.

Kuyper voor toelating tot de universiteit geschikt werd geacht." De vraag kan

w niet anders dan ontkennend beantwoord worden, want mej. 't Hooft was een

g onopvallende studente die geen bijzondere intellectuele gaven bleek te hebben.

< Op 26 juni 1906 slaagde ze voor het propedeutisch examen, maar in 1910 verliet

ze de universiteit zonder haar kandidaatsexamen te hebben gehaald.^^ Haar be­

­ langrijkste verdienste was dat ze een baanbrekende rol speelde als eerste en enige

vrouw in een mannengemeenschap. Dat bleek ook weer toen zij zich in het na­

jaarvan 1905 aanmeldde bij het studentencorps aan de vu. Op 4 oktober 1905

besloot de drukbezochte corpsvergadering in hotel Parkzicht haar als lid toe te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen