Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 217

disch vermogen en filosofische inslag. Vooral zijn oratie Relativisme en geestelijke

vrijheid (1945) en zijn Kuyperlezingen, die in 1987 in druk verschenen onder de

titel Wie maakt de geschiedenis?, leggen van dit laatste getuigenis af.'^ Door zijn

handboek Nederlands bestuursrecht. Algemeen deel (1953) en zijn bewerkingen

(vanaf 1962) van het Handboek van het Nederlandse staatsrecht wan C.W. van der Pot,

beide herhaaldelijk herdrukt, heeft hij generaties rechtenstudenten gevormd. Of

Donner een begenadigd docent was betwijfel ik, afgaande op zijn voordracht bij

de hiervoor al genoemde Kuyperlezingen aan de Vrije Universiteit. Het kan echter

heel goed zijn dat het bedompte collegezaaltje, waarin de organisatie de illustere

spreker en zijn toch ook niet onaanzienlijke publiek had ondergebracht, een slui-

er over zijn woorden had gelegd. Bij nalezing van de tekst viel alles op zijn plaats.

Anders dan sommige van zijn mede-hoogleraren meed Donner elke publici- 213

teit. Als LA. Diepenhorst in een televisieforum te zitten, zou hem een gruwel zijn !8

M

geweest. Ook met de politiek van de dag liet hij zich liever niet in. Een lidmaat- ^

schap van de Eerste Kamer, laat staan van de Tweede Kamer, was niet aan h e m >

C

besteed, terwijl veel van zijn collega's zich er wel voor lieten vinden.^ Ministers- g

posten wees hij tot viermaal toe van de hand. Liever werd hij lid van enkele 2

staatscommissies, waar hij invloed kon uitoefenen in kwesties van wezenlijk be- ^

lang. Ook werkte hij wel mee aan programcommissies van de ARP, waar hij dan ^

vaak te maken kreeg met zijn vader, die daar ook liefhebberij in had. Op de ach- M

tergrond hebben beide Donners veel betekend voor de ARP. De partij beloonde >

J. Donner daarvoor met het erelidmaatschap (1961). ö

In 1958 n a m André Donner afscheid van de vu, om rechter te worden in het ^

Hof van Justitie van de Europese gemeenschappen in Luxemburg (1958-1979). z

Het was een positie die paste bij zijn persoon en karakter en hem tevens de mo- ^

gelijkheid bood geregeld te blijven publiceren. Veel nevenfuncties in het vader- *o

land gaf hij op, alleen werkelijk belangrijke taken nam hij nog op zich. Zo was ^

hij in de jaren 1967-1971 voorzitter van de staatscommissie van advies inzake de \D

grondwet en het kiesrecht, in de wandeling de staatscommissie Cals/Donner ge- o

noemd. Bij het grote publiek werd hij vooral bekend ten tijde van de pijnlijke

Lockheed-affaire in 1976, toen de positie van de monarchie door de gedragingen

van prins Bernhard in het geding werd gebracht. Op verzoek van de regering werd

A.M. Donner samen met drs. H. Peschar en dr. M.W. Holtrop lid van de 'commis-

sie van drie', die met haar rapport een voor alle partijen aanvaardbare uitweg wist

te vinden.

In 1979 keerde Donner naar Nederland terug. Hij werd hoogleraar staats-

recht in Groningen (1979-1984), voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Aka-

demie van Wetenschappen (1981-1984) en lid van het Europees Hof voor de

Rechten van de Mens te Straatsburg (1984-1987). Ter gelegenheid van zijn afscheid

van de Groninger universiteit werd hem, zij het met enige vertraging (1986), een

bundel aangeboden. Tussen het echte en het gemaakte, met een keuze uit zijn ge-

schriften. Hij overleed in 1992 te Amersfoort.

^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen