Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 304

lijke wetenschap was wisten we niet meer zo goed. We zochten het vanaf de jaren

zeventig vooral in dienstverlening: wetenschappelijke waarheid was niet speci-

fiek christelijk, maar wel kon vanuit christelijke motieven bepaald worden naar

welke waarheden we op zoek gingen en vooral waar die waarheden voor konden

worden ingezet. De dienst aan God en Zijn wereld werd vooral een dienst aan Zijn

wereld. Eigenlijk al vanaf eind jaren zestig is de vu aan het worstelen geweest

met haar christelijke identiteit. Christelijke zekerheden leefden nog slechts voort

in uithoeken van de universiteit.

Maar de externe (personeel en studenten) en interne (verdwijnen van zeker-

heden over christelijke wetenschap) secularisatie neemt niet weg dat de vu en

zeker ook de juridische faculteit bijzonder zijn gebleven. In de juridische zin uiter-

300 aard omdat de universiteit uitgaat van een private vereniging. Maar ook inhou-

^ delijk werkte het gereformeerde verleden nog steeds door, in ieder geval in de nu

^ aan de orde zijnde periode. Het komt bijvoorbeeld tot uiting in de positie die de

M rechtsfilosofie inneemt, zoals in de volgende paragraaf zal worden beschreven.

i Gewezen kan ook worden op het vreemdelingenrecht, dat aan de faculteit een

« relatief prominente positie inneemt. Dat past in een zeer oude christelijke tradi-

w tie. Rechtshulp vu, waarover Dick Jalink een bijdrage aan deze bundel heeft ge-

" schreven, heeft eenjaar of dertig bestaan, wat zonder enige twijfel ook samen-

P hing met de vu-traditie. Ten slotte noem ik hier het onderzoeksprogramma opi

w

g (Overheid en Particulier Initiatief), dat zich onder de bezielende leidingvan prof.

1 Tymen van der Ploeg bezighield met een thema dat sinds de dagen van Abra-

o ham Kuyper in vu-kringen op grote belangstelling mocht rekenen.

ö

w

IJ Algemene wijsgerige vorming en rechtsfilosofie

2 Met de grondslag van de vu hing van oudsher samen dat alle studenten een ten-

ts tamen wijsbegeerte moesten doen. In de jaren zeventig werd de uitvoering hier-

H van naar de verschillende faculteiten verplaatst. Een commissie algemene wijs-

o gerige vorming moest ervoor waken dat deze wijsgerige vorming niet verwaterde.

ë Deze commissie heeft vaak een wat sluimerend bestaan geleid, maar af en toe

ontwaakte zij en werd nagegaan of de wijsgerige vorming bij de verschillende fa-

culteiten nog wel op goede wijze gegeven werd.

Aan de juridische faculteit werd het vak wijsgerige vorming geïntegreerd in

het vak encyclopedie der rechtswetenschappen, aanvankelijk gegeven door H.J.

van Eikema Hommes, maar na diens overlijden vanaf 1985 door mij. Het vak en-

cyclopedie veranderde bij mijn aantreden nogal van karakter. Onder Van Eikema

Hommes was de opzet volledig bepaald door de door zijn leermeester Dooye-

weerd ontwikkelde wijsbegeerte der wetsidee. Dat veranderde met mijn aan-

treden.

Zelfwas ik ook opgevoed in de wijsbegeerte der wetsidee. Toen ik als stu-

dent het vak encyclopedie volgde was Dooyeweerd nog hoogleraar. Tijdens mijn

studie werd ik student-assistent en na mijn studie wetenschappelijk medewet-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen