Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 180

ti-Duitse blad openlijk op straat, waarna het snel verboden werd. Daarna werd

Okma actief bij het verzetsblad Vrij Nederland. Samen met H.M. van Randwijk

van Vrij Nederland en ds. J.J. Buskes schreef hij de illegale brochure Ons kind in

gevaar! tegen de pogingen van Van Dam greep te krijgen op het lager onder-

wijs.*^" Ook Rutgers en de latere hoogleraar mr. A.M. Donner waren actief betrok-

ken bij het schoolverzet, maar dan in het bijzonder bij het middelbaar onderwijs.

In verband met zijn activiteiten voor Vrij Nederland werd Okma gearresteerd en

eerst gevangengezet in Scheveningen, vervolgens als gijzelaar in Sint-Michiels-

gestel. Hier nam hij deel aan het politieke overleg over de toekomst van Neder-

land van de zogenaamde 'Heren Zeventien'. Uit het betrekkelijk rustige Sint-Mi-

chielsgestel werd hij naar Duitsland gevoerd, waar hij in de strafgevangenis van

176 Kleef terechtkwam. Oranje slaagde erin hem hier vrij te kopen. Meer dood dan

o o levend kwam hij kort daarna in Nederland terug.

PI v

Niet iedereen was het eens met het voorstel Okma te benoemen. Toen de fa-

2 ^ culteit hem in de zomer van 1944 voordroeg als hoogleraar, overigens niet voor

X burgerlijk procesrecht maar voor privaatrecht, was hij natuurlijk nog steeds

n

K S niet gepromoveerd. Sinds de zomer van 1943 was dat immers niet meer moge-

^ <; lijk. Hellema, zelf lid van de faculteit en van het senaatsbestuur, betwijfelde of

n

c ^ Okma zijn proefschrift wel voltooid had. Hij stelde daarom voor de beslissing uit

'^ " te stellen. De andere senaatsassessoren sloten zich hierbij aan. Pas in november

1945 zou okma worden benoemd, nadat hij bij Oranje was gepromoveerd.*"^

RA. Diepenhorst maakte op bovengenoemde faculteitsvergaderingvan 3 sep-

" tember 1943 er ernstig bezwaar tegen, dat zo veel studenten nu tentamens moes-

S ten afleggen, terwijl zij niet eens ingeschreven stonden. Afgezien van het finan-

;^ ciële bezwaar dreigde de vu nu 'de verzamelplaats van alle mogelijke menschen,

5 die niet bij ons thuis hooren' te worden. Zijn collega's protesteerden veront-

o

waardigd dat zij onder de gegeven omstandigheden 'een nationale taak' hadden

te vervullen om de studenten zoveel mogelijk behulpzaam te zijn. Besloten

werd de kwestie aan de senaat voor te leggen, die zonder bezwaar de praktijk van

de clandestiene tentamens continueerde. Omdat Anema, die aan de beurt was

abactis van de faculteit te worden, gevraagd had van iedere taak verlost te wor-

den, volgde P.A. Diepenhorst Hellema op als abactis. Diepenhorst bleef dus een

enorm aantal clandestiene tentamens afnemen, hoewel hij het daar eigenlijk

niet mee eens was. Zijn taak als abactis van de faculteit had op dat moment nu

niet bepaald veel om het lijf. P.A. Diepenhorst kreeg het leeuwendeel aan tenta-

mens af te nemen, ongeveer 350 in totaal. Hij had ook een tijdlang de tentamens

Romeins recht afgenomen, die LA. Diepenhorst als vervanger van Rutgers zou

afnemen, omdat zijn jonge neef zich een tijdlang schuil moest houden.

Pas drie maanden later, op 11 januari 1944, kwam de faculteit weer bijeen.

De oorlog woedde nog in alle hevigheid, de Duitse onderdrukking werd steeds

harder gevoeld, maar het eind leek toch langzamerhand in zicht te komen. Als

de universiteit weer zou opengaan, zou de faculteit tot de aanstelling van enkele

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen