Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 281

der Stoel presenteerde Kooijmans de nota 'Ontwapening en veiligheid', waarin

de bewindslieden opriepen commerciële belangen ondergeschikt te maken aan

vredesbeleid. In de jaren zeventig van de twintigste eeuw kwam de Noord-Zuid-

verhouding meer centraal te staan. Er werd vanuit het Zuiden geroepen om een

Nieuwe Internationale Economische Orde (1974-1976], dekolonisatie en sanc-

ties tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Kooijmans was nauw betrokken

bij de onderhandelingen over de onafhankelijkheid van Suriname in 1975.

Leiden

Na zijn periode als staatssecretaris keerde Kooijmans niet terug naar de Vrije

Universiteit, maar werd hij in 1978 vanwege de ruimere mogelijkheden voor on-

derzoek hoogleraar volkenrecht aan de Universiteit Leiden. Daar was hij vele jaren 277

actief en kwam een gestadige stroom publicaties op gang. Hij maakte naam als »

w

strijder voor de rechten van de mens. Hij was lid van adviescommissies op het J»

terrein van buitenlandse zaken, defensie en de problematiek van vluchtelingen. g

Hij was voorzitter van de adviescommissie inzake vraagstukken van ontwape- ^

ning en internationale veiligheid en vrede, van de VN-commissie Rechten van de 'i^

Mens en van het bestuur van de Carnegie-Stichting. ^

Kooijmans was ook de eerste vN-rapporteur op het terrein van folteringen ^

(1985-1993), een lastige functie waarin hij zijn integriteitwist te bewaren. Lan- w

den die zich schuldig maakten aan foltering werden daarmee door hem publieke- >

lijk geconfronteerd (bijvoorbeeld de Sovjet-Unie). Kooijmans zag foltering als Q

een misdadige vernietiging van de menselijke persoonlijkheid, die door geen ^

ideologie of hoger belang kan worden gerechtvaardigd. Over zijn bezoeken aan 5

buitenlandse regimes kon Kooijmans aansprekend college geven. Bij zijn stu- ^

denten was hij geliefd om zijn inspirerende uiteenzettingen en zijn gevoel voor «

humor. Bedachtzaam en scherpzinnig als hij was, was het een genot om zijn col- l"

leges bij te wonen en een uitdaging bij hem tentamen te doen. Soms moest een £

CO

mondeling tentamen even worden onderbroken vanwege een zeer dringend tele- o

foontje waarin hem om deskundig advies werd gevraagd, bijvoorbeeld van een

oud-student die inmiddels bij Buitenlandse Zaken werkte. Een groot aantal me-

dewerkers van dit departement heeft hij vanuit de juridische faculteiten van Lei-

den en de Vrije Universiteit mede opgeleid. Kooijmans stimuleerde zijn studen-

ten kritisch te zijn, dieper te steken en hij gaf hun zijn vertrouwen. Als hij iets in

een student zag zette hij zijn netwerk in om verder wetenschappelijk onderzoek

mogelijk te maken. Zo attendeerde hij mij op de oratie van prof. dr. H.E.S. Wol-

dring, Mensenrechten en vrede (1987), die later aan de Vrije Universiteit mijn pro-

motor zou worden. In 1989 verscheen van Kooijmans het invloedrijke handboek

Internationaal publiekrecht in vogelvlucht, dat vele herdrukken zou beleven.

Ook voor hem was het een verrassing dat hij begin 1993 terugkeerde op Bui-

tenlandse Zaken, maar nu als minister, waarbij hij Hans van den Broek opvolg-

de, die naar de Europese Commissie in Brussel vertrok. Kooijmans boezemde

f

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen