Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 112

in i884 geboren als zoon van een landbouwer en vlashandelaar uit Puttershoek

in de Hoeksche Waard. Er woonden op de Zuid­Hollandse eilanden tientallen

andere families Zevenbergen, vrijwel zonder uitzondering eenvoudige boeren

en arbeiders.^ Maar het gezin waarin Willem werd geboren­ met dertien kinderen

van wie acht volwassen werden ­ leverde twee hoogleraren (Willem en Christi­

aan^) op, een econoom/jurist (Cornelis) en een leraar boekhouden (Gerard).

Studie en benoeming

Willem Zevenbergen kreeg zijn opleiding in Doetinchem en zal daar onderdak

hebben gevonden in het internaat Ruimzicht van ds. Jan van Dijk, waar jongens

uit minder vermogende gezinnen het gymnasium konden volgen.^ In 1904 ging

108 hij aan de vu rechten studeren. Op 21 februari 1913 promoveerde hij cum laude

^ bij professor P.A. Diepenhorst op het proefschrift Eenige beschouwingen over het

g strafrechtelijk schuldbegrip.^ De vu wilde dat hij zich verder ontwikkelde, omdat

m er grote behoefte bestond aan nieuw talent. Zevenbergen heeft na zijn promotie

g dan ook een beurs gekregen om zijn blik in Duitsland te verruimen. De senaat van

o de vu had de aanvraag voor een beurs gesteund bij de aan de vu gelieerde Van

^ Coeverden Adriani Stichting,^ 'omdat hij iemand is van uitstekende gaven en

PI

z aanleg voor zelfstandige wetenschappelijke studie'.^ Tot in 1918 bleef hij maan­

w delijks honderd gulden van de stichting ontvangen.' Hij bezocht de universitei­

o ten van Heidelberg, Wenen, Halle, München, Göttingen en Bern. In het voor­

o

o woord van zijn Leerboek van het Nederlandsche strafrecht (1924) bedankt hij zijn

^ Duitse leermeesters, speciaal de bekende strafrechtgeleerde Ernst Ludwig von

« Beling. Om de nauwe band tussen hen te illustreren: toen Zevenbergen in 1921

aan de vu doceerde heeft Beling hem om de veertien dagen een dik pak studie­

materiaal toegezonden. Ook aan zijn latere publicaties is te merken dat Willem

Zevenbergen in zijn Duitse jaren breed en intensief kennis heeft gemaakt met

ideeën en mentaliteiten die niet gemeengoed waren in de gereformeerde kring

van de toenmalige Amsterdamse Vrije Universiteit.^"

Op 10 december 1918 viel het besluit Zevenbergen tot hoogleraar te benoe­

men. Hier was intern veel discussie aan voorafgegaan." Fabius had steeds

dwarsgelegen. Hij erkende wel de geleerdheid van de kandidaat, maar twijfelde

aan zijn beginselvastheid." Op een studiedag in 1917 te Zutphen had Zevenber­

gen een lezing gehouden die niet goed was ontvangen wegens 'te veel vaktermen

en citaten'. Erger nog: na vijfjaren studie met een beurs verwachtte men dat zijn

'bazuin een helderen klank zou geven', doch daaraan ontbrak veel." Men leze: de

heldere klank van de gereformeerde beginselen. Wat ook tegen hem kan hebben

gewerkt was dat hij nogal in zichzelf was gekeerd. In tegenstelling tot de maat­

schappelijk zeer actieve Fabius en andere vu­pioniers, had Zevenbergen de nei­

ging zich in zijn studeerkamer terug te trekken. Hij was geen man om de achter­

ban van de vu aan te spreken. Kort na zijn benoeming liet hij weten dat hij pas

maanden later naar Amsterdam kon komen wegens aangegane financiële ver­

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen