Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 108

een nieuw onderzoeksgebied betrad met zijn proefschrift over Rights affecting

the use of broadcasts. Het onderwerp was hem gesuggereerd door Gerbrandy, die

zelf voorzitter van de nationale R adioraad was. Toen Gerbrandy eenjaar later

minister werd in het kabinet­De Geer nam Oranje als zijn opvolger twee promo­

vendi van hem over. Zij promoveerden reeds op 15 maart, een maand nadat

Oranje zijn oratie had gehouden: P.M. Veldkamp met een proefschrift over on­

behoorlijke mededinging en de latere hoogleraar P.J. Verdam met een lofwaar­

dig proefschrift over Nietigheid van besluiten.

V.H. Rutgers ten slotte, die na een loopbaan als advocaat, Kamerlid en mi­

nister in 1928 hoogleraar was geworden, moesttienjaarwachten op zijn eerste

promovendus. In 1938 verdedigde C.M.E. van Schelven de dissertatie Het ver-

104 drag nopens bestrijding van terrorisme. Zijn tweede promovendus, F.L. Rutgers,

^ maakte er een familieaangelegenheid van. Hij promoveerde in 1939 bij zijn oom

^ op een dissertatie over zijn grootvader van moederszijde, Idenburgen de Sarekat

% Islam. Daarnaast trad V.H. Rutgers bij het elfde vu­lustrum in 1935 op als pro­

w motor bij de toekenning van het eredoctoraat in de rechten aan de antirevolutio­

^ naire politicus en bewindsman J.J.C, van Dijk. Vijfjaar eerder had Diepenhorst

2 het allereerste eredoctoraat van de Vrije Universiteit al mogen uitreiken aan de

g antirevolutionaire partijleider en oud­premier Colijn.

<

c

Slot

»

S De juridische dissertaties van de Vrije Universiteit in de jaren 1880­1940 waren

S degelijke werkstukken die aan de vereiste academische maatstaven voldeden,

o Daarnaast droegen ze een herkenbaar levensbeschouwelijk stempel, zoals van

promovendi aan een calvinistische universiteit mocht worden verwacht. Zoals

we in de Inleiding van dit boek zagen had de juridische faculteit in haar onder­

zoek een tweeledige taak: de ontwikkelingvan specifiek gereformeerde rechts­

beginselen én de voorlichting van 'ons christenvolk' door de bestudering van

concrete juridische, politieke en maatschappelijke vraagstukken. Verreweg de

meeste dissertaties vielen binnen de laatste categorie, zoals te verwachten was

bij promotieonderzoek door aankomende juristen. Rechtsgeschiedenis, politie­

ke geschiedenis en sociaal recht traden daarbij het meest op de voorgrond, ter­

wijl ook de civiel­ en strafrechtelijke studies in veel gevallen een praktische in­

slag hadden. Na de Eerste Wereldoorlog was er sprake van een toenemende

belangstelling voor het volkenrecht. De eerste doelstelling, het opsporen van ge­

reformeerde rechtsbeginselen, kwam er bij dit alles wat bekaaid vanaf. Slechts

een enkele promovendus, zoals Zevenbergen (1913), Van der Molen [1937) en

Mekkes (1940), waagde zich in die jaren aan principiële rechtsfilosofische be­

schouwingen. Pas na de Tweede Wereldoorlog zou hierin onder invloed van

Dooyeweerd met zijn wijsbegeerte der wetsidee enige verandering komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen