Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 237

zou nemen. De Gaay Fortman speelde als rector daarin een belangrijke rol, even-

als overigens Verdam. De bestuurshervorming was nu niet meer te stuiten. Zij

vormde het belangrijkste onderwerp van bespreking in de stuurgroep die onder

voorzitterschap van T.D. Stahlie kwam te staan. Drie modellen werden voorge-

steld, variërend van een autocratisch model van de secretaris van curatoren, J.D.

Dengerink, tot het one man one vote-model op voorstel van de studenten.^' Het

ging in de vergaderingen fel toe. Toen studenten hadden voorgesteld om (naar het

voorbeeld van Tilburg, waar de studenten de hogeschool hadden omgedoopt naar

Karl Marx Universiteit) de naam Vrije Universiteit te veranderen in Camillo Torres

Universiteit gaf De Gaay Fortman te kennen dat die suggestie zeker aantrekkelijke

kanten had, waarop een van de studenten de kwalificatie 'hypocriet' in de mond

nam. Van Verdam is de uitspraak dat de vergadering de avond tevoren minstens 233

geslaagd was, omdat de studenten een keer hadden gelachen. »

w

Intussen ging ook de voorbereiding van de democratisering van de universi- ^

teiten voort in Den Haag. In september 1970 ging de Tweede Kamer akkoord met ^

een wetsontwerp van minister Veringa, dat de wet universitaire bestuurshervor- *

ming de structuur van het universitair bestuur voor de toekomst regelde. Daarin l!^

was voor de medezeggenschap van staf en studenten binnen de universiteit een ^

(zelfs uit internationaal perspectief: buitengewoon) ruime plaats ingeruimd, '^

maar bovendien bevatte die wet een artikel 42, dat deze structuur slechts opleg- w

de aan de bijzondere universiteiten 'voor zover de eigen aard van die instellin- >

gen zich daartegen niet verzet'. Met deze formulering was de kort tevoren afge- 0

treden president-curator van de vu, J. Donner, Veringa te hulp geschoten." Dit ^

artikel leverde het juridisch plechtanker voor de correspondentie van Diepen- 2

horst met het moderamen van de Universiteitsraad over de benoeming van leden ^

pi

van de CPN tot leden van deze raad. «

In 1972 trad Diepenhorst aan als rector magnificus, ditmaal voor een perio- ^

de van vier jaren. Ook dat werd een heftige periode, niet alleen omdat daarin de 5

in het kader van de democratiseringsbeweging reeds aangekondigde wijziging o

van de grondslag van de vu (de Vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op

gereformeerde grondslag) van 'de gereformeerde beginselen en de drie formu-

lieren van enigheid', in 'op de grondslag van het Evangelie van Jezus Christus'

haar beslag kreeg, maar tevens omdat juist in die periode zich een ingrijpende

wijziging in de samenstelling van de studentenpopulatie voltrok waarvan slechts

weinigen zich de consequenties realiseerden. Vanaf 21 september 1972 besliste

een plaatsingscommissie over de toelating van komende rechtenstudenten tot

de universiteit. Het directe gevolg daarvan was dat confessionele motieven voor

studie- en universiteitskeuze plaats maakten voor regionale overwegingen en

derhalve een kwantitatief belangrijk contingent abituriënten van de middelbare

school zonder affiniteit met de grondslag van de vu als student werd ingeschre-

ven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen