Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 303

waren om tegenwicht te bieden tegen dit massaal gebeuren en de interactiviteit

te bevorderen. Overigens had dit laatste lang niet altijd succes. Docenten waren

vaak niet goed in staat een echte discussie op gang te brengen en veel studenten

hadden een uitgesproken consumptieve houding: ze kwamen om te leren hoe ze

voor het tentamen konden slagen.

Ik bedoel met dit alles niet een klaagzang aan te heffen. Ontwikkelingen gaan

zoals ze gaan. De faculteit maakt deel uit van het grotere geheel en heeft op die

ontwikkelingen nauwelijks enige greep. Ze doet haar best binnen een context

die zij zelf niet gemaakt heeft. Die context is de laatste 25 jaar sterk veranderd,

wat consequenties heeft gehad voor de faculteit.

Tot die context behoren ook de bekostigingssystemen van onderwijs en on-

derzoek. Persoonlijk meen ik dat een output-financiering (waarbij de faculteit 299

bekostigd wordt op basis van het aantal afgeleverde studenten) pervers is: het w

beloont een verlaging van het niveau. Daar staan andere factoren tegenover: niet Z

alleen de visitaties, ook de reputatie en de kansen van de afgestudeerden op de 2

arbeidsmarkt dragen ertoe bij dat het peil van de opleiding in de gaten wordt ge- <-

houden. Ik denk dat de faculteit al met al het onderwij sen onderzoek op een rede- |

lijk niveau heeft weten te handhaven (zoals de diverse visitaties ook uitwijzen), ?!

maar ga hier verder aan voorbij. M

Secularisering H^

Een ontwikkeling die speciaal de Vrije Universiteit en meer in het bijzonder ook g

haar juridische faculteit betreft vat ik samen onder de naam secularisering. Tot bJ

o

in de jaren zestig kwamen zo goed als alle gereformeerde studenten naar de vu.

Omgekeerd, studenten die niet gereformeerd of nauw daaraan gelieerd waren trof

je er nauwelijks. Voor het docentencorps gold hetzelfde. Op de vu werd de gere-

formeerde elite van de toekomst voorbereid op haar leidende taak. In enkele de-

cennia is dit beeld volkomen achterhaald. De gereformeerde zuil is met de an-

dere zuilen verdwenen en de vu is een regionale universiteit geworden.

Wat de studenten betreft gebeurde dit 'vanzelf'. Wat de docenten betreft

moesten er beslissingen genomen worden. Er werden hoogleraren en andere

docenten benoemd die nietof niet meer gereformeerd waren: katholieken of zelfs

'heidenen', die wel de grondslag respecteerden. Dat was wel even wennen. Toen

in 1987 de katholieke hoogleraar internationaal recht Paul de Waart conrector

werd bleek dat voor de achterban nog niet vanzelfsprekend.

Studenten zijn tegenwoordig vooral uit de regio afkomstig. Docenten kwa-

men vroeger in belangrijke mate uit 'eigen kweek'. Thans is dat in veel mindere

mate het geval. Juridische vu-hoogleraren zijn niet meer voormannen van het CDA,

zoals ze dat vroeger wel waren van de ARP. De laatste keer dat uit het hoogleraren-

bestand van de faculteit een minister werd geplukt was in 1977, toen hoogleraar

privaatrecht Job de Ruiter minister van Justitie werd in het kabinet-Van Agt.

Ook inhoudelijk was de kloeke taal uit het verleden verdwenen. Wat christe-

t

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen