Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 84

de Rotterdamsche en Amsterdamsche havenwerken werden bezocht en ook her-

haaldelijk de strafgevangenissen te Leeuwarden, Scheveningen en Haarlem.

Wanneer het bezoek de bedrijven gold, verbonden vriendelijke gastheeren daar-

aan gemeenlijk een maaltijd, die hoogelijk gewaardeerd werd.''*" De excursies

boden volgens Diepenhorst een goede gelegenheid om het persoonlijk contact

met de studenten te versterken en met hen ook eens over allerlei niet-academische

onderwerpen te spreken.

Diepenhorst betreurde het dat het persoonlijk contact later bemoeilijkt werd

door de toename van het aantal studenten. Deze groei was op zichzelf verheu-

gend, maar dreigde ook afbreuk te doen aan de kwaliteitvan het onderwijs, ge-

dachtig aan het woord van de Spaanse filosoof J. Ortega y Gasset, in zijn gerucht-

80 makende hoek De opstand der horden (1933): 'De veelheid nivelleert!''^ De student

H ging te veel in de massa op, zodat de prikkel ontbrak om boven de middelmaat

ta

O uit te komen. Diepenhorst trachtte deze anonimiteit te doorbreken door op col-

c

^ lege veel gelegenheid tot responderen te geven, maar afdoende was dat niet.

z Veel studenten richtten zich bovendien te veel op het resultaat, waardoor de

2 universiteit steeds meer ging lijken op een 'kweekplaats voor vaklieden' en een

M schools 'africhtingsinstituut'. Het hield ook verband met het feit dat de Vrije

f^ Universiteit steeds meer jongelui uit minder bemiddelde kringen trok, wat het

:" 'gejaagd afstudeeren' in de hand werkte. Een andere kwalijke ontwikkeling die

>

^ Diepenhorst signaleerde was de tendens tot specialisatie, die al evenzeer afbreuk

w deed aan het door hem gekoesterde ideaal van een brede academische vorming.

^ Met instemming haalde hij in zijn Herinneringen een keur aan auteurs aan om

o de 'barbaarschheid van het specialisme' aan te tonen.'**

« Hoogtepunten in zijn loopbaan als hoogleraar waren de vele dissertaties die

> onder zijn leiding tot stand kwamen. In de intensieve en persoonlijke begeleiding

H

van zijn promovendi was Diepenhorst als pedagoog en docent in zijn element.

3 Van de 113 proefschriften die voor 1940 aan de v u verdedigd werden trad hij in

meer dan de helft (58) van de gevallen als promotor op. Men zie hiervoor de

bijdrage 'Promoveren aan de vu'. Daarna kwamen er tot aan zijn emeritaat nog

vijf promoties bij, zodat het totaal niet minder dan 63 bedraagt. De gedenkwaar-

digste promotie was voor Diepenhorst zonder twijfel die van zijn enige zoon

I.N.Th. Diepenhorst, die op 19 juni 1931 aan de Vrije Universiteit zijn proef-

schriftjuvenile unemployment and how to deal with zY verdedigde. De promoven-

dus had zijn dissertatie opgedragen aan 'Mijn promotor en zijn echtgenoote'.

Slot

De Tweede Wereldoorlog en de eerste tijd daarna waren een moeilijke periode

in Diepenhorsts leven. Hij had geprobeerd door behoedzaam beleid de CBTB ZO

lang en ongestoord mogelijk te laten functioneren, een gedragslijn die na de

oorlog werd bekritiseerd. Ook aan de Vrije Universiteit vonden sommigen dat

hij te voorzichtig was geweest en de Duitsers te weinig weerwerk had gegeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen