Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 103

bruikelijke academische ceremonieel, maar toch waren er ook in dit opzicht en-

kele verschillen. Om te beginnen vond de promotie niet plaats ten overstaan van

de faculteit, maar van de voltallige senaat, waarin dus ook de hoogleraren van de

twee andere faculteiten [godgeleerdheid, letteren en wijsbegeerte) zitting had-

den. Gezien het kleine aantal hoogleraren dat de Vrije Universiteit toen telde lag

deze constructie voor de hand. Een tweede verschil was dat een bijzonder goede

promotie aan de erkende universiteiten alleen met het predicaat cum laude kon

worden bekroond, terwijl de Vrije Universiteit behalve het cum laude ook het

predicaat magna cum laude handhaafde, dat door de hoger-onderwijswet van

1876 was afgeschaft. Een veel wezenlijker verschil ten slotte was dat elke promo-

vendus aan de Vrije Universiteit na de succesvolle verdediging van zijn proef-

schrift een verklaring moest ondertekenen, waarin hij instemde met de 'Drie 99

Formulieren van Eenigheid', die in 1619 op de nationale synode van Dordrecht a

waren vastgesteld als samenvatting van de gereformeerde leer. Dit vereiste was ^

in januari 1891 ingevoerd, toen H.H. Kuyper - een zoon van Abraham Kuyper - ^

als eerste theoloog aan de Vrije Universiteit promoveerde, en werd in 1892 en c2

1894 in aangepaste vorm ook voorgeschreven voor de promoties in de letteren g

en de rechtsgeleerdheid.' w

De eerste juristen die de verklaring ondertekenden waren L. van Andel en M

J. Schokking, die respectievelijk op 15 en 22 juni 1894 aan de Vrije Universiteit «

promoveerden. Met het invoeren van deze principiële 'verklaring en belofte' werd a

het eigen, gereformeerde karaktervan de universiteit nadrukkelijk gemarkeerd. ^

Schokking was overigens een bijzonder geval. Hij had rechten en theologie ge- *

studeerd aan beide Amsterdamse universiteiten en stond blijkens zijn promotie ?

in die tijd nog loyaal ten opzichte van de Vrije Universiteit. In later jaren zou hij «

zich onder invloed van de theoloog Ph.J. Hoedemaker ontwikkelen tot een vurig £

voorvechter van de Hervormde Kerk en actief worden in de politiek, waar hij het

tot Tweede Kamerlid en minister van Justitie voor de Christelijk-Historische

Unie bracht.

Van Andel en Schokking waren ook de eerste vu-juristen die hun dissertatie

niet in de Schotsche Zendingskerk verdedigden, maar in het Gebouw voor den

Werkenden Stand aan de Kloveniersburgwal 87. In dit statige, in juni 1883 ge-

opende pand zouden tot 1940 alle vu-promoties plaatsvinden. Weliswaar be-

schikte de Vrije Universiteit sinds januari 1885 over een eigen academiegebouw

aan de Keizersgracht 162, met collegezalen, een (bescheiden) bibliotheek en

een hospitium voor inwonende studenten, maar een representatieve ruimte

voor promoties en oraties ontbrak.

Na het vertrek van de beide professoren De Savornin Lohman in 1895-1896

maakte Fabius tot 1904 als enigjuridisch hoogleraar aan de Vrije Universiteit de

dienst uit. Toch werden er in deze periode onder zijn leiding nog vijf dissertaties

aan de vu verdedigd. H.W Hovy promoveerde in 1898 op De burgemeestersbenoe-

ming, T. de Vries in 1899 op Overheid en zondagsviering, A.J.L. van Beeck Calkoen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen