Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 185

schiedschrijving van de faculteit toen wel gesproken werd van de 'kinderkamer'

van de universiteit/^

Zuivering

Toen de bevrijding dan eindelijk daar was en overal de feestelijkheden losbarst-

ten, moest het gewone leven zo gauw mogelijk weer op gang gebracht worden.

P.A. Diepenhorst stelde op de eerste faculteitsvergadering na de bevrijding, op

12 mei, voor zo spoedig mogelijk te beginnen met het afnemen van de vele exa-

mens, die al waren aangevraagd. Maar daarmee stuitte hij op het verzet van de

enige twee andere collega's die op die vergadering aanwezig waren, Hellema en

Dooyeweerd. Hellema stelde dat examineren nog niet mogelijk was, voordat er

eerst een zuivering onder de docenten en studenten had plaatsgevonden. Dit was 181

ook de richtlijn van het ministerie, waar nu natuurlijk Van Dam niet meer de o

scepter zwaaide.^^ O

Heeft Diepenhorst misschien iets voorvoeld van het verzet van studenten te- ^

gen zijn persoon? In de loop van de maand maakte een aantal studenten, ver- ^

enigd in een studentencontactgroep, er bezwaar tegen dat Diepenhorst terug g

zou keren als docent.^* De studenten beschuldigden Diepenhorst ervan studen- >

ten die hem om advies hadden gevraagd, aangeraden te hebben de loyaliteits- a

verklaring te tekenen, in flagrante strijd met het standpunt van de rector, de *

senaat en de colleges van directeuren en curatoren. Directeuren en curatoren £

o

stelden daarop een commissie in, bestaande uit de curator mr. J. Verdam en de o

directeuren mr. H. Bijleveld en mr. G.H.A. Grosheide, om met Diepenhorst de S

klachten te bespreken. Hij kreeg de vrijheid zo lang te wachten met het geven van m

colleges totdat er een besluit zou zijn gevallen.

Tot zijn verdediging voerde Diepenhorst aan dat hij de gewraakte adviezen

had gegeven, toen het officiële standpunt van de vu nog niet bekend was. Hij

zou de studenten zelfs hebben aangeraden nog maar even te wachten, totdat de

vu een standpunt zou hebben ingenomen. Een andere beschuldiging van de

studenten, dat hij als voorzitter van de CBTB lid zou zijn geweest van de Neder-

landse Landstand, de nationaalsocialistische landbouworganisatie, kon hij ge-

makkelijk weerleggen. Directeuren en curatoren hadden er dus geen enkele

moeite mee de door hen zeer gewaardeerde Diepenhorst in functie te laten. Maar

Oranje was het daarmee niet eens. Hij was van mening dat Diepenhorst vanwege

zijn algemeen slappe houding tijdens de oorlog ontslagen zou moeten worden,

ook al had hij daarvoor geen objectief'feitenmateriaal'. Hij doelde onder meer

op het gebrek aan inzet van Diepenhorst bij het hooglerarenverzet, waaraan hij-

zelf en Rutgers zo'n belangrijk aandeel hadden geleverd. Diepenhorst veront-

schuldigde zich op dit punt en voerde zijn zwakke gezondheid als excuus aan.

Oranje moest ten slotte zijn verzet opgeven. Diepenhorst moest wel aftreden als

voorzitter van de CBTB, omdat hij korte tijd, in de zomer van 1941, bereid was

geweest met de Duitsgezinde commissie voor de productieslag tot opvoering van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen