Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 228

Groen vertrouwd te maken, maar ook en vooral door de openheid ten aanzien

van andersdenkenden. P.A. Diepenhorst, sinds 1904 hoogleraar in de juridische

faculteit van de vu, heeft niet alleen een nieuwe editie van Ongeloof en Revolutie

verzorgd, maar hij heeft ook een biografie van Groen op zijn naam staan. Deze

P.A. Diepenhorst was één van de vijf hoogleraren aan de vu geweest, die na de uit­

spraakvan de synode van Assen (1926), dat dr. Geelkerken en de zijnen het gezag

van de Bijbel in het geding hadden gebracht, waren meegegaan met de Gerefor­

meerde Kerken in Hersteld Verband. Er ontstond een scherpe discussie of zij al­

dus doende niet tevens in strijd hadden gehandeld met artikel 2 van de statuten

van de vu," die echter, aldus W.F. de Gaay Fortman in zijn rectorale rede van 1966,

geen blijvende schade heeft aangericht. De sterke afkeer van ongebreideld fun­

224 damentalisme die LA. Diepenhorst zijn gehele leven ten beste heeft gegeven,

" z maar ook zijn belangstelling voor de grenzen van de oecumene en een op de poli­

H tieke actualiteit betrokken prediking hebben waarschijnlijk in die discussie hun

H» wortels." Wie Diepenhorst heeft gekend, de door hem gegeven colleges (met af­

z^ sluitende maaltijden voor de studenten op zijn kosten) of een of meer door hem

O w gehouden redevoeringen heeft aanhoord, ontwaart in deze stellingname het voor

P Z

en VI

H n

hem typerende 'enerzijds... anderzijds', waarmee hij de historische illustraties

PI w van zijn positiekeuze placht te relativeren.

^%

i > Reeds spoedig na de openbare aanvaarding van het ambt van hoogleraar

• r

O ^

strafrecht en strafprocesrecht bracht Diepenhorst een stroom aan publicaties

2 op gang, niet alleen op het gebied van zijn leeropdracht, maar vooral ook op het

t kruispunt van de beide disciplines waarmee hij vertrouwd was. In dat kader horen

'T! !0 zijn uit 1947 stammende voordracht voor de reünistenorganisatie van FQI in Kam­

o ^ pen onder de titel Algemeenegenade en antithese thuis en zijn in de serie Refor­

% -

s< matorische stemmen verschenen brochure De actuele betekenis der Reformatie

> w

Z !0

ö (1951]. De Barmer Thesen hebben hun sporen nagelaten in zijn publicaties over

>

primaire vragen van oorlog en vrede en de rol van het christendom daarin, zoals

zijn hoek Kerk en communisme in Rusland (Utrecht 1949), zijn brochures Hoe be­

reiken wij de communisten met het evangelie? (Kampen 1951), De boodschap van

Rusland en het christelijk antwoord (Groningen 1951) en Hetvraagstukvan de oorlog

(Groningen 1953), culminerend in zijn veel discussie uitlokkende boek In de

schaduw der vernietiging: het probleem van de moderne oor/o^ (Wageningen 1962),

nog eens hernomen in zijn Kernoorlog en kernbeslissingen (Utrecht 1964), waar­

mee hij zich, onderde indruk van de schaalvergroting die het gevolg was van de

overgang van conventionele naar nucleaire wapens, aarzelend aansloot bij de

richtingvan het atoompacifisme, een aarzeling waaraan hij andermaal uitdruk­

king gaf in wat misschien zijn belangrijkste werk is geweest, zijn diesrede van

1972: De aangevochten staat. Scherp stelde hij zich op tegenover hen die de dwang

van de meerderheid voor wezenskenmerk van de democratie wensten te houden:

nimmer mag de staat functioneren als instrument van de feitelijk sterkste groe­

peringen, een betoog dat ook thans nog overtuigingskracht bezit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen