Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 142

hartige brief van 13 december 1928 van repliek.' Maar Colijn kon wel tegen een

stootje en zou er nog geen twee jaar later als president-directeur van de vu aan

meewerken dat Gerbrandy hoogleraar werd.

Dat Gerbrandy zich aan het eind van de jaren twintig een zekere positie had

verworven, bleek in augustus 1929, toen hij bij de kabinetsformatie even op de

nominatie stond om ministervan Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen te wor-

den. De minister van Justitie, de antirevolutionair mr. J. Donner, had formateur

jhr. mr. Ch.J.M. Ruijs de Beerenbrouck op Gerbrandy geattendeerd, maar toen

Donner op verzoek van Ruijs naar Sneek belde trof hij Gerbrandy niet thuis. Hij

gaf het verzoek door of deze in verband met de kabinetsformatie wilde terugbel-

len, maar de gehele avond kwam er geen telefoon uit Sneek, waaruit men con-

138 cludeerde dat Gerbrandy geen interesse had. Daarmee was zijn kans op het mi-

^ nisterschap verkeken. Achteraf bleek dat Gerbrandy wel degelijk geïnteresseerd

- was geweest in de portefeuille, maar die avond geen telefonisch contact had

2 kunnen krijgen met Den Haag. ^

>

>

o Hoogleraar

5 Ook aan de Vrije Universiteit was Gerbrandy's naam in deze jaren al enkele ke-

I" ren met een hoogleraarsbenoeming in verband gebracht. Na het overlijden van

'^ W. Zevenbergen werd hij in 1926 samen met H. Dooyeweerd door de juridische

o faculteit voorgedragen, maar de curatoren gingen alleen akkoord met de aanbeve-

» ling van Dooyeweerd, die vervolgens door directeuren werd benoemd. Vermoe-

^ delijk speelde Gerbrandy's progressieve reputatie hem parten. Zo was curator

o ds. B. van Schelven van mening, 'dat mr. Gerbrandy geen bezonken inzicht heeft

> over de verhouding, waarin de overheid staat tot God'." Twee jaar later, in mei

^ 1928, plaatste de faculteit hem opnieuw op de voordracht voor de benoeming

o tot vierde hoogleraar, maar ditmaal moest hij het afleggen tegen de andere kan-

^ didaat, mr. V.H. Rutgers, die als voormalig Kamerlid en ministervan Onderwijs

w betere papieren had. Maar Rutgers was ook minder omstreden dan Gerbrandy,

> die kort daarvoor zijn boek De strijd voor nieuwe maatschappijvormen had gepu-

bliceerd. De faculteit tilde echter minder zwaar aan dergelijke bezwaren - Dooye-

weerd had nog wel de degens met Gerbrandy gekruist - en beval hem in april 1929

bij curatoren aan als vijfde hoogleraar, die handelsrecht, burgerlijk procesrecht

en faillissementsrechtzou moeten doceren. Tegen de instelling van deze nieuwe

leerstoel bestonden aanvankelijk financiële bezwaren, maar uiteindelijk bleken

enkele vermogende sympathisanten van de universiteit, onder wie Colijn, be-

reid het jaarsalaris van de nieuwe hoogleraar voor hun rekening te nemen.^^ Uit-

eindelijk kon Gerbrandy op 17 mei 1930 door directeuren worden benoemd.

Gerbrandy hield zijn oratie op 26 september 1930, met als thema de verhou-

ding tussen handelsrecht en arbeidsrecht. Het laatste onderwerp behoorde niet

tot zijn leeropdracht, maar had wel zijn hart en op deze wijze kon hij het - ook

later - toch bij zijn onderwijs betrekken. In feite werd het arbeidsrecht tot een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen