Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 79

over de betekenis van de reformator Johannes Calvijn voor de economische we-

tenschap. Op 4 juli 1904 promoveerde hij bij Fabius op het proefschrift Calvijn

en de economie. De waardering voor het werkstuk kwam tot uiting in het judicium

magna cum laude. De dag werd besloten met een luisterrijk diner in Americain.

Diepenhorst vertelt daarover in zijn Herinneringen: 'Naast het Americain Hotel

bevond zich toen Maison Stroucken, nu Bellevue geheeten, waar de Kieler See-

kadetten musicale prestaties ten beste gaven. Toen de vreugde ten top was ge-

stegen werd besloten deze uit te noodigen het feestmaal in Americain met hun

tegenwoordigheid te vereeren en zoo klonken de lustige fanfares aan den pro-

motiedisch.'^

Reeds een maand later werd Diepenhorst benoemd tot hoogleraar aan de juri-

dische faculteit van de Vrije Universiteit. Hoewel hij zich eigenlijk te jong vond 75

voor deze eervolle maar verantwoordelijke positie, kon de benoeming niet wor- a

den uitgesteld. De door de Vrije Universiteit zo vurig verlangde effectus civilis, ^

die met de hoger-onderwijsnovelle van het confessionele kabinet-Kuyper in aan- ^

tocht was, vereiste namelijk in artikel 186 dat aan elke faculteit ten minste drie cS

hoogleraren verbonden waren. Met de aanstelling van Diepenhorst en de iets "

oudere A. Anema naast de ervaren Fabius werd in het najaar van 1904 aan deze w

wettelijke verplichting voldaan. w

Bij zijn benoeming werd Diepenhorst het onderwijs in de staathuishoudkun- «

de, de statistiek en het strafrecht opgedragen. In die tijd was het niet ongebrui- 0

keiijk dat de eerste twee vakken door een jurist werden gedoceerd. In Duitsland ^

was de staathuishoudkunde aan de juridische faculteit tot ontwikkeling geko- *

men en de Nederlandse universiteiten hadden deze traditie gevolgd. Tegelijk was ?

de leeropdracht van Diepenhorst een teken dat de faculteit naast de traditionele «5

juridische vakken ook aandacht wilde besteden aan de sociale vraagstukken van £

die tijd.

Hoogleraar

Diepenhorst was 25 jaar oud toen hij tot hoogleraar werd benoemd en aanvanke-

lijk speelde zijn jeugdige leeftijd hem wel eens parten. Het maakte hem verlegen

als hij met professor werd aangesproken, want hij besefte nog heel wat te moeten

leren. In zijn afscheidscollege in 1949 merkte hij daarover met de nodige zelf-

spot op: 'Levendig herinner ik mij hoe het eerste tentamen door mij afgenomen

twee volle uren in beslag nam en vrijwel alles omvatte wat ik zelf wist. "lederen

dag wordt het beter", was het troostwoord dergenen, die in den allereersten tijd

de bedrukte zochten te bemoedigen.' In hetzelfde college vertelde hij dat het so-

cialistische dagblad Het Volk hem 'het professortje aan de vu' placht te noemen,

'een verkleinwoord dat waarlijk niet diende om een zekere teere, liefderijke be-

trekking aan te duiden'.^

Reeds in zijn proefschrift over Calvijn had Diepenhorst de stelling geponeerd

dat in de economie gerekend moest worden met de 'eeuwige en in hun wezen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen