Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 105

ten was dit een behoorlijk cijfer, maar het aantal promoties nam in de loop der

jaren wel af. De meeste promoties vielen in de periode 1905-1921, toen 69 studen-

ten een dissertatie verdedigden. Dit valt te verklaren uit de hiervoor genoemde

factoren, waardoor de omstandigheden om aan de vu te promoveren aanzien-

lijk gunstiger waren geworden. Even verklaarbaar was de achteruitgang na 1921,

omdat in dat jaar de verplichte promotie voor rechtenstudenten werd afgeschaft.

De terugval was abrupt. Waren er in het jaar 1921 nog acht promoties geweest,

in de zes jaar daarna (1922-1927) waren het er in totaal maar drie. Gelukkig steeg

het aantal promovendi daarna weer wat, maar in de periode 1922-1940 zouden

toch niet meer dan 3 5 studenten promoveren.

Opmerkelijker nog was de verdeling van de 113 promovendi onder de hoog-

leraren, zoals uit onderstaand overzicht blijkt: 101

O

D.P.D. Fabius 17

A.F. de Savornin Lohman r

3 >

CA

W.H. de Savornin Lohman l/l

A. Anema 26 M

P.A. Diepenhorst 58 M

W. Zevenbergen M

W

H. Dooyeweerd 2

O

V.H. Rutgers 2 D

w

P.S. Gerbrandy 3

J. Oranje 2 00

Onbetwist koploper was de ijverige Diepenhorst, die als promotor meer dan de 5

helft van de 113 dissertaties voor zijn rekening nam. Anema en Fabius volgden £

op gepaste afstand maar brachten het toch ook tot een respectabel aantal. De

overige hoogleraren kwamen maar op twee of drie promoties, wat voor een deel

verklaard kan worden uit h u n veel kortere ambtstermijn. Toch is het opvallend

dat Dooyeweerd en Rutgers, die in deze periode respectievelijk veertien en twaalf

jaar hoogleraar waren, relatief weinig promovendi hebben gehad.

Het grote aantal promoties van Diepenhorst valt allereerst te verklaren uit

zijn persoonlijke kwaliteiten als docent en studiebegeleider. Hij stond dichter bij

de studenten en wist hen door zijn belangstelling te stimuleren, terwijl Anema

en vooral Fabius afstandelijker en terughoudender waren. Diepenhorst was ais

goed pedagoog in staat ook wat minder begaafde maar ijverige studenten tot be-

hoorlijke resultaten te brengen. Daarbij kwam dat hij door zijn praktische en

populariserende benadering vaak onderwerpen opgaf die aansloten bij de poli-

tieke en sociale actualiteit van die dagen. Als hoogleraar in de staathuishoudkun-

de en voorman van de christelij k-sociale beweging hadden vooral sociaalecono-

mische kwesties zijn belangstelling. Niet minder dan 35 dissertaties kwamen

onder zijn leiding op dit gebied tot stand. Voor een deel handelden ze over prak-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen