Ridders van het recht. De juridische faculteit van de Vrije Universiteit 1880-2010 - pagina 282

direct ontzag in. Met zijn aantreden in het kabinet-Lubbers iii waren de toene-

mende spanningen tussen Lubbers en Van den Broek over de inmenging van de

premier in het buitenlands beleid op slag voorbij. Kooijmans was een autoriteit

op juridisch gebied en had tevens ervaring als staatssecretaris op hetzelfde mi-

nisterie. 'Ik ben beschikbaar voor anderhalfjaar. Ik ambieer geen langere perio-

de, ik ambieerde deze post ook niet,' zei Kooijmans bij zijn aantreden. Maar hij

maakte in politiek Den Haag indruk door zijn dossierkennis, zijn bevlogen inzet

voor de mensenrechten en zijn evenwichtige oordelen, ook bij de oppositiepar-

tijen. Niet veel politici wisten in hun optreden, zonder overbodige langdradige

betogen, zo'n evenwicht tentoon te spreiden tussen emotie en ratio; de rechter-

hand van Kooijmans wist precies wat de linkerhand deed. Hij heeft wel eens

278 onthuld dat hij zowel rechts- als linkshandig kon schrijven, dat beide handen in

y snelheid niet voor elkaar onderdeden en hetzelfde schrift produceerden, met

als verschil dat het schrift van de linkerhand spiegelbeeldig was.

o

o

1 Politicus en rechter

% Als politicus was Kooijmans niet zweverig, maar steeds gericht op een goed re-

" sultaat. Hij had grote idealen, maar was ook een realist die ervoor waakte om in

w het internationale recht alleen maar wenselijkheden te lezen. Hij was gespecia-

m liseerd in het werk van de Verenigde Naties en de mensenrechten hadden zijn

w volle aandacht, maar zijn visie op internationaal recht was ingebed in de inter-

g nationale betrekkingen, waardoor het recht niet ging zweven. Op deze wijze kon

M Kooijmans in 1993 een hoofdrol spelen op de Wereldconferentie over de rech-

te ten van de mens.

z

< De organisatie van de Verenigde Naties was Kooijmans aan het hart gebak-

2 ken; zij diende op wereldniveau te blijven functioneren. De VN zag hij als een

" kostbaar instrument, het enige globale forum waarin landen met elkaar kunnen

praten, met alle nadelen van logheid en bureaucratie. 'De organisatie heeft op

punten goed gefunctioneerd, en dat moet worden uitgebouwd. Ik geloof niet in

het paradijs op aarde, ik geloof wel dat de mens in staat is verantwoordelijkheid

te dragen voor het voorkomen van een hel op aarde of in ieder geval te streven

naar een leefbare wereld,' aldus Kooijmans. Hij benadrukte steeds dat Neder-

land een rol speelde op internationaal niveau en een rol moest blijven spelen,

juist om het goede binnen de Verenigde Naties te bewaren en de slechte kanten

van de VN te verbeteren. Nederland had een eerste verantwoordelijkheid op het

Europese continent. Regionale verantwoordelijkheid vormde een essentieel on-

derdeel van de wereldorde die Kooijmans voor zich zag. In eerste instantie die-

nen landen bij te dragen aan de oplossing van ellende en veiligheidsrisico's op

hun eigen continent. Die moeten zij proberen op te lossen met behulp van regio-

nale organisaties op dat continent, zonder er meteen maar de Verenigde Naties

bij te halen. Kooijmans wees hierbij ook op een Afrikaans gezegde: 'De vuile was

die je binnen kunt doen, hangje niet buiten.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen