Vu cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Vu te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Vu.

Bekijk het origineel

Revue 1995 - pagina 4

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Revue 1995 - pagina 4

2 minuten leestijd

De alumnus Transferpunt helpt jonge ondernemer op weg

'Geld heeft me altijd geboeid' door Coen van Basten

Als kind was Paul Zekveld (27) al een ondernemend baasje. Kranten rondbrengen in de wijk, beenham verkopen op de markt. Allerlei baantjes om zelf zijn geld te verdienen. Want hij is geobsedeerd door pecunia. Het ultieme doel van Zekveld, die vorig Jaar aan de VU zijn bul Economie behaalde, is een goed lopend eigen bedrijf. Aan de lange tafel in een kamer van het Atlasgebouw - Zekveld is sinds november 1 994 in dienst bij de Atlas InvesteringsCroep N.V. - kijkt hij even peinzend voor zich uit. "Wat ik vroeger wilde worden?" Het is even stil. 'Astronaut', klinkt het vervolgens vastbesloten. "Als kleine jongen wilde ik mensen bevrijden van buitenaardse wezens. Of hen redden uit de handen van gevaarlijke piraten. Dan leverde ik gevechten, gebruikte geweld. En dat deed ik allemaal alleen." Zekveld glimlacht. "Natuurlijk werd ik bij terugkomst ingehaald als een held." Dromen zijn bedrog, dat weet hij ook wel. Op latere leeftijd besloot hij dan ook dat tuinman een realistischer wens was. "Ik onderhield thuis en bij de buren de tuin. Tegen betaling. Een relaxed baantje, lekker buiten. Zo'n beroep leek me wel wat." Er zouden nog vele baantjes volgen. Een krantenwijk, Inpakwerk op de bloemenveiling van Aalsmeer en mailings verzorgen op de postkamer. "Ik stond altijd vroeg op, want er moest hard gewerkt worden." Ook begon Zekveld een oppascentrale voor rijkeluiskinderen in het Amsterdamse Hiltonhotel. "Verschrikkelijk, wat een verwende apen waren dat. Maar ze kregen geen échte aandacht van

2

vrije

Universiteit

amsterdam

hun ouders. Daarom waren ze niet te hanteren. Het verdiende goed, dat wel." Op het vwo koos hij voor de exacte vakken. Het lag voor de hand om naar een technische universiteit te gaan. Maar dat trok hem niet. Hij wilde weg uit Hoofddorp, zijn geboorteplaats. Naar Amsterdam, net zoals zijn vrienden. Na veel wikken en wegen koos Zekveld uiteindelijk voor de heao bedrijfsinformatica. "De combinatie van economie en informatica in de opleiding trok me het meest." Wat heeft hij toch met bankbiljetten en munten? "Geld heeft me altijd al geboeid", verklaart hij. "Van weinig geld veel maken. Of geld controleren. Heel vroeger hield ik al nauwkeurig bij hoeveel geld er in m'n emmertje zat. Dan noteerde ik 'tien gulden van oma' en 'twee gulden voor een patatje'." Hij hoeft geen miljonair te worden. Dat niet. Maar: "Als ik op mijn manier veel centen kan verdienen, is dat een bewijs dat ik goed bezig ben. Veel geld is de maatstaf voor succes."

'Hulsvader worden komt later wel

Revue

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

Revue | 104 Pagina's

Revue 1995 - pagina 4

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

Revue | 104 Pagina's

PDF Bekijken