Revue 1996 - pagina 36

Afgestudeerden zouden heel goed eens uitgenodigd kunnen worden voor een lezing of een college. Alumni kunnen via ons goede en goed begeleide stagiair(e)s krijgen, of, zoals ik net al zei: wij kunnen ze helpen vacatures te vervullen met geschikte jonge doctorandussen of doctoren. Het mes van een goede verstandhouding tussen faculteit en afgestudeerden snijdt dus aan twee kanten. Ook met betrekking tot het onderzoek is dat het geval. Enerzijds moeten afgestudeerden tegenwoordig steeds bijleren, bijscholen en op de hoogte blijven van de nieuwste research-resultaten. Anderzijds dient het universitair onderzoek voeling met het veld te houden. Maar dit laatste geldt natuurlijk evenzeer voor het onderwijs. En daar houden we ook rekening mee: juist vanwege de maatschappelijke vraag hebben we hier bijvoorbeeld afstudeertrajecten als neuropsychologie en onderwijsondersteuning ontwikkeld. Wij willen in de toekomst in toenemende mate contractonderwijs en research op maat aanbieden op de markt. We zijn zeer geïnteresseerd in behoeften die bij onze afgestudeerden en anderen leven, bijvoorbeeld aan opfriscursussen, postdoctorale beroepskwalificaties en interessante onderzoeksvragen. En we moeten niet vergeten dat relaties met alumni ook gewoon gezellig zijn voor beide partijen. Sommige vakgroepen op de faculteit hebben al het voortouw genomen bij het organiseren van zogeheten terugkomdagen voor alumni. Het blijkt dat deelnemers daar steeds heel enthousiast over zijn. Het onderhouden van contacten met voormalige medestudenten en docenten kan gewoon erg leuk zijn. Omdat wij vanwege al die duidelijke voordelen graag contact willen houden met onze ex-studenten, zijn wij als faculteit ook bereid daar geld voor uit te trekken."

Sanders mag dan graag spreken over hiërarchische structuren, in de praktijk staat hij bekend om zijn beminnelijke en open opstelling. "Een goede hiërarchie hoeft helemaal niet een autoritaire gezagsstructuur te zijn. In een hiërarchie zoals mij die voor ogen staat, liggen de verantwoordelijkheden duidelijk en zijn er goede mogelijkheden voor overleg en kritiek. Besturen is coördineren, op één lijn brengen, moeilijke beslissingen verkopen, mensen stimuleren, ze afschermen en ze de ruimte geven. Maar leidinggevenden moeten wel leiding geven. Als je als faculteit goede relaties met alumni wilt, moetje om te beginnen zorgen dat ze met genoegen en voldoening terugkijken op hun studietijd." De ambities van een sollicitant Werkgevers willen bij een vacature voor leidinggevende functies onder meer graag weten hoe prestatiegericht een sollicitant is. De klassieke onderzoeksmethode brengt in dit soort gevallen vooral algemene persoonlijkheidskenmerken in kaart. In de vakgroep Arbeids- en Organisatiepsychologie is een nieuwe methode beproefd die gericht kijkt naar de uitvoering van managementtaken. Daartoe is door Marise Born in het kader van een promotieonderzoek een 'situatie-response-vragenlijst' ontwikkeld. Met gefingeerde situatiebeschrijvingen en daarbij horende modeloplossingen wordt de prestatiegerichtheid gemeten, onder meer de capaciteiten om te onderhandelen en beperkte middelen te verdelen. Ongeveer tachtig procent van de 756 proefpersonen waarop de nieuwe onderzoeksmethode is uitgeprobeerd, solliciteerde naar hogere bedrijfsfuncties. De onderzoeksresultaten wijzen erop dat het nieuwe instrument inderdaad de prestatiegerichtheid meet. Individuele verschillen komen voldoende boven tafel.

terwijl de vragenlijst niet sterk onder invloed blijkt te staan van sociaal wenselijke antwoorden en ook niet partijdig is tegen een sekse. De vragenlijst kan naar wens van de gebruiker voor verschillende toepassingsdoeleinden worden samengesteld. Marise Ph. Born, 'Het meten van prestatiegerichtheid. Een situatie-response vragenlijst', Amsterdam 1995. ISBN 90 9008626 9. Prijs voor dissertatie In de zomer van 1 995 werd in Jeruzalem de internationale 'De Finettiprijs' voor het beste promotieonderzoek op het gebied van de besliswetenschappen uitgereikt aan VU-docent dr Peter Roelofsma. De prijs wordt elke twee jaar uitgeloofd door de 'European Association for Decision Making'. Aan de prijs zijn een geldbedrag, een oorkonde en de publikatie van de onderzoeksresultaten verbonden. Peter Roelofsma studeerde psychologie aan de VU. Na zijn afstuderen werkte hij als onderzoeker bij de vakgroepen Kinderen Jeugdpsychologie en Psychonomie.

Peter Roelofsma, winnaar van de 'De Finetti Prize 1995'.

FOTO PETER WOLTERS, AVC/VU

34

vrije Universiteit

amsterdam

Revue

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen