Revue 1996 - pagina 62

bij de rechter een schadevergoeding van de dader eisen", aldus Van Staveren. Hij weet niet of het tegenwoordig vaker dan vroeger voorkomt dat een sporter een schadeclaim bij de rechter indient, maar hij zegt wel dat de kans op honorering van de claim de afgelopen decennia is toegenomen. "In de jaren zestig en zeventig was nogal eens de mening van de rechter 'ja dat komt ervan als je aan zo'n sport meedoet, eigen schuld'. Maar die houding is aan het veranderen. Ook omdat de sportorganisaties zelf duidelijker paal en perk willen stellen aan onsportief en gevaarlijk gedrag." Bewijslast "Het probleem is natuurlijk dat de bewijslast erg moeilijk is. Hoe toon je aan dat een speler de opzet heeft gehad een ander te verwonden of nog erger? De getuigen van het voorval zijn natuurlijk meestal erg onbetrouwbaar. Het zijn aanhangers van of de ene of de andere club. Dus niet erg objectief. Bovendien zijn sportevenementen emotionele gebeurtenissen. Die leveren meestal weinig betrouwbare waarnemingen op." Een groot deel van zijn werk besteedt Van Staveren aan onderzoek van de juridische relaties tussen topsporters, clubs en sportbonden. Momenteel houdt hij zich vooral bezig met de vraag wie het recht heeft afbeeldingen van de sporter of het sportevenement commercieel uit te baten. "Dat zonder toestemming en vergoeding geen plaatjes van voetballers in een zak chips mogen, is inmiddels wel helder. Maar van wie zijn de rechten? Het is duidelijk dat alle betrokkenen wederzijdse belangen hebben. Een sporter zonder club of bond heeft weinig waarde. Maar een speler hoeft zich ook weer niet volledig door zijn werkgever te laten uitbaten", schetst Van Staveren de dilemma's.

vrije Universiteit

amsterdam

Bosman-arrest De problematiek is er niet makkelijker op geworden sinds het zogenaamde Bosmanarrest. Deze voetballer procedeerde tot aan het Europese Hof tegen het bestaande transfersysteem en won uiteindelijk. "Voor Bosman zelf is het een treurige zaak geworden. De rechtsgang heeft zolang geduurd dat hij nu te oud is om nog aan de bak te komen. Ook zijn sociale omgeving heeft het hem niet in dank afgenomen dat hij in zijn eentje de machtige voetbalbonden wilde aanpakken. Zijn vrouw heeft hem onder anderen in de steek gelaten", vertelt Van Staveren. De hoogleraar legt uit dat nu spelers niet meer verkocht mogen worden, clubs op een andere manier geld aan ze willen verdienen, bijvoorbeeld door hun 'exposure'-waarde beter te exploiteren. Het Bosman-arrest heeft nog een onvoorzien effect. "Vroeger hadden clubs er belang bij overtollige spelers elders onder te brengen om zodoende een transfersom op te strijken. Nu ontslaan ze spelers gewoon. Daardoor raken voetballers werkloos." Aanklampen Van Staveren zelf heeft een actieve sportcarrière achter de rug als top-hockeyspeler, maar sporten doet hij niet meer. "Sport houdt voor mij in datje aan wedstrijden meedoet. Dat lukt me niet meer. Ik heb nog wel een paar keer deelgenomen aan wielerwedstrijden voor veteranen. Dan merk ik dat ik dat niet van jongs af aan heb gedaan. Aanklampen aan het wiel van degene die voor je rijdt met een snelheid van veertig kilometer per uur vind ik doodeng. Ik hoop met het hoogleraarschap nog een tijd te kunnen doorgaan. Want mijn hart ligt wel bij de sport."

Revue

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen