Revue 1996 - pagina 57

Via een zijlijntje heeft Van Wieringen zijn voorliefde voor de kunst de wetenschap weten binnen te smokkelen. "Bij bewegingswetenschappen gaat de meeste aandacht uit naar sporters en naar revalidatie. Maar er is ook een klein beetje aandacht voor beweging bij bijvoorbeeld dansers en toneelspelers. Om de twee jaar geef ik een collegecyclus over de esthetiek van het dansen en er zijn altijd weer een paar studenten die dat leuk vinden." Ook op het gebied van onderzoek houdt Van Wieringen zich soms met kunst bezig. "De hoofdmoot van mijn wetenschappelijke werk heeft betrekking op de relatie tussen waarnemen en bewegen. Ik hou me vooral bezig met reiken en grijpen, zeg maar hoe iemand een kopje optilt en naar i zich toe beweegt. Dat lijkt heel eenvoudig te gaan. Maar er komt een enorme hoop informatieverwerking aan te pas om die spieren goed te laten bewegen. Bij sommige mensen gaat het dan ook wel eens mis." Zelfs bij dit onderzoek komt soms cultuur om de hoek kijken. Onlangs is er iemand gepromoveerd op een onderzoek naar hoe een drummer verschillende ritmes kan aangeven. Ook vond een promotie plaats over de techniek van het jongleren. Maar dit zijn onderzoeken waarbij het primair gaat om het proces van bewegen. Soms echter is er een mogelijkheid om echt iets met kunst te doen. Zo kwam op een dag de student Paul Mekkert naar Van Wieringen toe met het idee een onderzoek te doen hoe mensen de kwaliteit van schilderijen beoordelen. Het toenmalige ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur zag er wel iets in en stelde geld beschikbaar voor het experiment. Verschillende proefpersonen, onder wie kunstenaars, kunstcritici en amateurschiiders,

vrije Universiteit

amsterdam

moesten daarbij aan de hand van een aantal criteria schilderwerken beoordelen van kunstenaars die pas afgestudeerd waren aan een kunstacademie. De eerste conclusie uit het onderzoek lijkt weinig verrassend. Tussen de proefpersonen bestaat weinig overeenstemming over de kwaliteit van het te beoordelen werk. "Zie je wel, niemand weet wat kunst is, zegt men dan", reageert Van Wieringen met een lach, "maar wie weet nu dat bij de beoordeling van aanvragen voor subsidies voor wetenschappelijk onderzoek of de beoordeling van artikelen voor vaktijdschriften de deskundigen het onderling bijna net zo vaak oneens zijn als de kunstbeoordelaars uit ons onderzoek. Dus het beoordelen van kwaliteit is per definitie moeilijk." Voor het beoordelen van kunstwerken moet je volgens Van Wieringen naar de context kij-

De Alumnus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen