Revue 2000 - pagina 14

Bitterzoet Pirn Fortuyn

vrije

Momenteel circuleert er een manifest van hoogleraren tegen de verschoolsing, bureaucratisering en commercialisering van het wetenschappelijk onderwijs en onderzoek. De universiteit heeft haar personeelsbestand in de loop der jaren drastisch gewijzigd. 50% van het personeel is direct bezig met onderwijs en onderzoek, de overige 50% moeten dit onderzoek en onderwijs mogelijk maken. Een overhead van 50%!, zonder dat ooit grondig is uitgezocht wat de toegevoegde waarde is van al dit ondersteunende personeel en diensten. Het manifest stelt hier niet alleen vraagtekens bij, maar veronderstelt dat daardoor het onderwijs en het onderzoek niet beter maar slechter worden, tel uit de winst! De hoogleraren reageren iets later dan de studenten. Dezen zijn druk in de weer met de oprichting van een nieuwe studentenpartij, die het tegengaan van verschoolsing en bureaucratisering in het wo hoog in het vaandel voert. De reactie van de autoriteiten op deze kritiek is voorspelbaar. Een overbodig manifest en een overbodige studentenpartij! Immers, er is al zoveel verbeterd in het wo, de universiteit is ondernemender dan ooit en verandert nog dagelijks, wat zeuren deze mensen nu eigenlijk? Wat de autoriteiten zeggen is niet onwaar, maar wel de halve waarheid en dat is eigenlijk erger dan liegen. Het is onmiskenbaar zo dat het aloude 'bildungsideaal' waarin vorming van de studenten centraal staat, hetgeen iets anders is dan kennisoverdracht - plaats heeft moeten maken voor zo efficiënt mogelijke kennisoverdracht. De criticasters noemen dit verschoolsing, ik zou het liever industrialisatie van het kennisoverdrachtproces willen noemen. Men kiest voor overdracht op grote schaal, in zo'n kort mogelijke tijd, met zo min mogelijk uitval-

Iers, tegen de laagste directe kosten. Iets dat overigens min of meer wordt afgedwongen door Den Haag, daar het bekostigingssysteem van het wo zodanig is ingericht dat op die manier door universiteiten het meeste geld kan worden aangetrokken. In het onderzoek is een soortgelijk mechanisme geïntroduceerd, door het budget voor zuiver wetenschappelijk onderzoek op afstand te koppelen aan de vaardigheid van de universiteit om derde geldstroom onderzoek aan te trekken en bronnen voor onderzoek aan te boren in het bedrijfsleven. Beide financieringsmechanismen verhogen de efficiëntie en de doelmatigheid, maar zetten tevens het 'bildungsideaal' stevig onder druk, daaraan valt immers geen droog brood te verdienen. De financieringsmechanismen hebben er overigens geenszins toe geleid om eens kritisch te kijken naar de overhead in het wo en naar bepaling van de toegevoegde waarde daarvan. Daarover maakt niemand zich druk en hoe kan het ook anders in een universiteit

Universiteit

Revue

amsterdam

Pim Fortuyn is alumnus van de Vrije Universiteit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen