Revue 2000 - pagina 39
dat ze veel minder bewegen dan vroeger. Daardoor wordt de drempel om met bewegen te beginnen veel hoger. Zo ontwikkelen ze minder spieren, vallen vanwege een verminderde longcapaciteit eerder uit bij sport, krijgen last van de heupen et cetera. Uit een studie van de VU is bovendien gebleken dat minder bewegen bij kinderen kan leiden tot een verminderde botontwikkeling. Seidell: "De snelste toename van overgewicht zie je bij jonge kinderen. Ook de ziektes die hiermee gepaard gaan, zoals de zogenaamde ouderdomsdiabetes, komen steeds vaker bij deze groep voor. Bovendien wordt de aandoening qua verloop ernstiger, omdat deze eerder optreedt en dus langer duurt. Dit is een extreem dure aangelegenheid met
een groot verlies van kwaliteit van leven." Welvaart Het lijkt alsof ons lichaam is losgeraakt van traditionele leefpatronen. We zijn de afstemming met onze natuurlijke leefomgeving kwijtgeraakt. En behalve deze veranderingen hebben we er ook steeds meerjaren van leven bij gekregen. Jaren waarin juist de consequenties van overgewicht optreden. Leven in overvloed is feitelijk iets nieuws voor de mens en we hebben er nog geen antwoord op. Is er op korte termijn een natuurlijke correctie te verwachten waarmee een oplossing voor obesitas wordt bereikt? Een dergelijke reactie is niet waarschijnlijk, zo meent Seidell. "We
spreken hier over een ontwikkeling die vele tienduizenden jaren overspant. We zouden alleen een aanpassing kunnen verwachten als obesitas ook gevolgen heeft voor de voortplanting, als het bijvoorbeeld gepaard zou gaan met onvruchtbaarheid. Maar omdat zwaarlijvigheid nu na de reproductie optreedt, zal de aanleg of gevoeligheid voor obesitas niet snel uit de bevolking verdwijnen." Alhoewel obesitas dus een rechtstreeks gevolg lijkt te zijn van onze welvaart, gaat het hier in feite om een relatieve welvaart. Wanneer we het probleem van overgewicht klasse-gebonden analyseren, zien we enorme verschillen. Seidell: "Het is vooral een probleem van de lagere klassen. Lager opgeleiden hebben negen maal zoveel kans om overgewicht te ontwikkelen met alle daaraan verbonden problemen. Het overwinnen van overgewicht is alleen te bestrijden als je er veel aandacht aan besteedt en in hogere klassen wordt dit belangrijker gevonden." Uit Amerikaanse studies blijkt dat dikke meisjes het veel moeilijker hebben dan hun dunnere collega's. Ze maken vaker hun opleiding niet af, hebben een lager inkomen, komen (daardoor) vaak onder de armoedegrens, ontwikkelen meer psycho-sociale stoornissen en voelen zich minder erkend omdat de samenleving nu eenmaal liever magere mensen ziet.
Prof.dr. J. Seidell
vrije
Universiteit
amsterdam
De faculteiten
37
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 2000
Revue | 124 Pagina's