Studentenalmanak 1898 - pagina 99

97

te zeggen en »nu tot ziens dan! Hou je maar goed!

Adieu!"

Pof! de deur viel achter me toe en ik stond weer midden

op straat.

»Stomme kerel! Een half uur met haar alleen en niets

gezegd. Bijna geen -woord zelfs gesproken. Je moest je schamen."

't Was laat, toen ik den weg naar »Beukenhof" weer opging.

»Ja, bij mijnheer X. en hij mijnheer Y. hadt je genoeg te

»praten, toen kon je schertsen, als zij schertsten en lachen, als

»zij lachten, maar bij Mina zoo jammer. Zulk eene

»gelegenheid krijg je voorloopig niet weer. En als je terug_

»komt, dan is ze natuuilijk voor je neus weggekaapt

»Ezel, die je bent, zoo'n lief kind; thuis hadden ze't natuurlijk

»wel goed gevonden, al was het dan wat onverwacht. Vertel

»er nu maar niets van aan een ander. Ze lachen je nog uit

»op den koop toe "

Den volgenden morgen zat ik reeds vroeg in den trein.

Waar ik over dacht? Waarom of ik in de eerste dagen tehuis

zoo stil was ?

SENNAH.

*

7

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen