Studentenalmanak 1898 - pagina 88

86

op de schroefbank, luisterend met nieuwsgierige kinderge-

zichtjes.

Want hij vertelt, en 't is ons een genot, naar zijn verhaaltjes

te hooren.

Als 't uit is, klaagt mijn broer, dat zijn hand hem pijn doet:

want ik raakte hem met den hamer daar-even, toen we smidje

speelden bij het aanbeeld.

Ik zeg, dat het zijn eigen schuld is.

Maar de knecht begint een nieuw vertelseltje, en weer zijn

wij stille.

Bedaard en monotoon, zonder daling of rijzing, sprekend

dof-duidelijk woord voor woord, soest de stem van den man

door het vaag-stil-sombere van de groote, Icege ruimte, jils

het tikken van een klok in een nacht zonder slaap.

En toen kwam de prins

En toen kreeg ze een mooi-gouden huis met een zilveren

vloer

En toen

Door onzichtbaren tocht flikkert droef-op de gasvlam, even

helderder lichtend, dan weer gelijk brandend met blauw, geel-

omkransd licht.

Buiten giert de wind in den kouden Februariavond, met

' gelijke vlaagjes slaande tegen het glas de 'regcndroppels in

eentonigen rythmus. Door dat alles heen het regelmatig ge-

luid der boormachine.

En toen zag ze een schoone vrouw

En toen

Op eens wordt de eentonige geluidenstroom gebroken door

één geluid, dat alles overstemmend, ons doet opschrikken, een

geluid, snijdend-gillend-hol, onbeschrijfelijk in z'n akeligheid als

de hoest van een hond, steunend en angstig-schreeuwend gelijk.

't Was mijn broertje, die gehoest had.

Mijn moeder komt haastig beneden, bezorgd-zeggend nog

op den trap: »Wie hoestte daar zoo," en dan, als ze het

weet, brengt ze mijn kleinen broer naar boven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen