Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1899 - pagina 184

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1899 - pagina 184

2 minuten leestijd

l82

of een rijke tot hem komt of een arme, die in deze dagen

van pijn en ellende meer dan ooit gewonnen heeft de liefde

en eerbiedenis van al wie hem kende. Hij buigt zich teeder

over den zieke en richt hem op. Dan treden er een paar

uit den hoop, die ook helpen willen : en ze dragen den

zieke heen naar de ziektebarak.

Enkele uren later hoort de bange stad, dat de edele

dokter óók al is gestorven aan de ziekte ; en met tranen

in de oogen vertelt men elkaar, dat hij nu ligt op ééne

krib met den man, dien hij voor 't leven redden wou. Maar

een grinnikende lach weergalmt uit den wijden muil van het

beest daarbuiten, stikkend de stad in slangenomhelzing.

Een hoonlach om de kleinheid van het kunnen der menschen.

Een week na den aanval van het epidemiebeest ziet de

groote stad er geheel anders uit.

De winkels toen nog tintelend van licht en kleurigheid

der étalages, nu dicht.

De huizen, kort te voren vervroolijkt door blijde, leven-

dig-e scherts, nu verwaarloosd of gesloten. W a n t in die alle

was doodend ingedrongen de vunze adem, die den dood droeg.

Maar ook de menschen zijn anders geworden. Ze zijn

niet meer ang'stig te noemen, want op hen is loom neer-

gezakt de moeheid van den angst.

Eerst was er vreeze geweest onder de bewoners der stad;

ze voelden zich de keel toegeschroefd door onuitsprekelijke

benauwdheid : het huis, waarin men een zieke of een doodo

wist, dorst men niet voorbijgaan.

Dan kwam er soms weer een schemering van hoop. En

dan, nadat die hoop een fictie was gebleken, werd nog

banger de bangheid.

Eindelijk is men moe geworden van angstig zijn, zooals

men op een tentoonstelling mat wordt, wanneer men indrinkt

een overstelpende veelheid van kleur-accoorden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's

Studentenalmanak 1899 - pagina 184

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's