Studentenalmanak 1899 - pagina 186

ANDER WEER.

't iA/)^/ ^^ sen mooie, zomersche, zonnige dag geweest.

y^^ Wel waren er enkele wolkjes langs den blauwen

hemel gedreven, maar ze hadden toch niet kunnen ver-

hinderen, dat de zon haar vollen rijkdom over het aardrijk

had uitgestort. Des avonds echter waren ze op elkander

gestuit, het donkere wolkenleger en de stralende zonne.

Aan de westerkimme had de ontmoeting plaats gehad, 't

W a s een vreeselijke strijd geweest. Heel haar vurigen gloed

had de zon op de dichte nevelmassa's uitgestraald. E n toen

hadden zij, duisterlingen, zelve dienstbaar moeten zijn aan

de openbaring van de heerlijkheid van het licht. W a n t toen

de zon hen zoo bescheen, hadden zij, zij het ook huns

ondanks, die stralen opgelost in de rijkste kleuren. Eerst

hadden ze gebloosd, maar spoedig waren de kleuren sterker

geworden, en een oogenblik scheen het, of ze bergen van

goud waren in stee van zwarte nevelmassa's.

Dat was slechts het begin geweest. Maar daarna had de

zon zichzelve te midden der vijanden gestort. Paars van

woede hadden deze toen den hachelijken strijd voortgezet

en ofschoon ze in dichte gelederen den aanval hadden

afgewacht, de onverdragelijke gloed en de verblindende

glans van de zon had de voorsten doen uiteenstuiven en

rechts en links waren ze in schuinsche richting de zon

voorbij en van haar afgevloden. Deze had zich verheugd

Ja^^Éd^^tML

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen