Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1899 - pagina 183

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1899 - pagina 183

2 minuten leestijd

i8i

Den volgenden morgen gaat het schrikkelijk gerucht door

de stad vliegensvlug, zooals het vuur gaat onvergelijkelijk

snel door het droge gras van dorre prairiƫn.

Overal bleeke gezichten en angstige, vragende, onrustige

oogen. W a n t men weet het al, dat de gevreesde 's nachts

gevraagd heeft zijn schattingen in levens van menschen;

maar men weet nog niet hoe en hoeveel.

De schrik heeft dof gemaakt; de grootte van de ramp,

die gewacht was en toch onverwachts kwam, maakt de

menschen in de war.

Maar dat duurt niet lang. Het verzet wordt wakker. Men

zal niet onverdedigd zich overgeven, maar grijpt naar mid-

delen van verweer. Hoog-op vlammen de desinfectievuren:

een bespotting, want nu is 't lijkenfeest, zooals 't voor weinige

dagen feest was van vreugde. In huizen en straten, waar

men komt, de prikkelende reuk van ontsmettingsmiddelen.

Gewillig en vastberaden stelt zich een leger van dokters

en verplegers tot een strijd op leven en dood.

Maar om al die nietigheid van menschenmiddeltjes hoon-

lacht het beest; de titan, die de winden heeft verjaagd,

hoeft voor luttele kracht niet wijken. Daar grijpt hij er een

aan, die, de geparfumeerde zakdoek onder den neus, zich

weghaast uit de drukste en meest bewoonde deelen der

stad. De man loopt nog een oogenblik ^\ ankelend door en

valt dan op de harde steenen, dof en zwaar.

Schuw wijken de menschen uit de nabijheid van het lichaam.

Ze durven het niet aanraken, want den gevallene aanraken

staat gelijk met het omhelzen van den dood. Jammerend

klinkt z'n gekreun en gegil, als hij zich kromt van de pijn,

die zijne ingewanden samenperst. Maar niemand helpt.

Daar gaan de enkelen, die niet vluchtten, maar waren

blijven toezien, eerbiedig op zij voor een eerwaardigen

grijskop met edel gevormd hoofd. Ze kennen den oude.

Het is de dokter, die altijd en overal helpt, om 't even,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's

Studentenalmanak 1899 - pagina 183

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's